- Kategori
- Anılar
Anam Kendini Irmağa Atmaya Gidiyordu
Gözlerimin önününe gelen bir çocukluk hatıram. Köyde bizim mandalarımız vardı. Sabah otlak yerine götürürdük. Mandalar gitmişler birisinin mısır tarlasına girmişler. Biraz zaiyat vermişler. Tarla sahibimandaları almış, evine götürerek hapsetmiş.Tarla zarar ziyanı ödenerek geri alınacak.
Evin bir odasındaydım. Babamın olduğu odadan yüksek sesler gelmeye başladı. Odadan çıktım,babam anama sertbir şekilde azarlıyordu. Anam ağlamaya başladı, 'kendimi ırmağa atacağım' diyerek ağlayarak merdivenlerden inmeye başladı. Hemen koştum merdivenlerden inerek beşinci basamakta anamı yakaladım. İki kolumu yana açarak gitmesini engelledim.
Bu olayda anamın bir suçu yoktu, babam haksızdı. Aşırı tepkisi yersizdi. Başka bir olumsuzluklarını göemedim. Buna rağmen babama sevgisi ve saygısı yüksekti. Oğlum oldu, neden babanın ismini koymadın diye ciddi bir fırçası oldu bana. Şimdiki nesil eski isimleri beğenmiyor, adı Dursun babamın. İsim sözlüğüne baktım, Sonalp koydum. Her kişi kendi ismiyle sorumlu olur. Aynı isim zincirleme aşağılara kadar gider. Farklı isim olmasını tercih ettim.
Sıradan bir hatıra ama benim için kıymetli olduğu için yazdım.
Düzce,24.11.2017
- Toplam blog
- : 491
- : 222
- Kayıt tarihi
- : 15.03.11
A.İ.T.İ.A Yönetim Bilimleri Fakültesini bitirdim. Kütüphaneci ve Maliyeciyim. Emekli oldum. İlgi al..