- Kategori
- Anılar
Anılara El Salla
Balkondan atlar kaçardık bazı geceler
Delice bir sevinçle koşardık arkadaşlara
Gözlerimiz ışıl, ışıl hoş sohbet olurdu
Sahildeki çay bahçesine gider otururduk…
Özene bezene giyinir, saçlar taranırdı
Küçük yalı sahilinde denizin hırçın dalgaları
Bir başka gezerdik, gecenin sessizliğinde
Evden firar ettiğimiz gecelerde…
Delikanlıca atlar kaçardık balkon demirinden
Kaçardık haberi olmadan dayım uykuda o an
Gece bekçiye gözükmeden sıvışır giderdik
Sessizliği kıskandıracak kadar sessizce…
Ve bir o kadar da delikanlıca koşardık
Aramızda topladığımız, son harçlıklarımızla
Fırından yeni çıkmış sıcacık ekmek alır
Koşar adım dönerdik Erenköy'deki bekarlık evine…
Gizlice kaçmak o günlerde özgürlüktü
Maksat yeşillik olsun, muhabbet olsun,
Heyecan olsun diye; gecenin karanlığında,
Beyaz gömlek giyer kravat takmazdık…
Mavi kot pantolon giyer gezerdik!
Delice, delikanlıca firar ederdik gecelerde
Sevda şarkıları söyler, umutla bakardık yarına
Şiirler yazardık hayal ettiğimiz sevgiliye…
Seviyor sevmiyor diye papatya falı bakardık
Kaçarak, koşarak geçti gençlik yılları
Şimdi anılara en güzeli el sallamak
Eğer varsa anılarınızda kalan güzel bir an!
Bir dal sigarayı, üç-beş arkadaş paylaşır
Gurbette hüzünlü gecelere inat
Hoş sohbet bitmez sabahlardık…
Bazen çay bahçesinde
Bazen Haydarpaşa garında
Sabah ezanının hemen sonrasında
Günün ilk ışıklarıyla birlikte gelirdi…
Pendik'ten Haydarpaşa treni
Uykudan kanlanmış gözlerle
Vagonlardan inen yolcularla dolardı
Kalabalıktı çaycı ve simitçinin önü…
Bizler yerimizde duramaz
Sabırsızlıkla beklerdik,
Trenin hareket düdüğünü
Az sonra hantal lokomotif homurdanır,
İhtiyar raylar gıcırdarken,
Binmiştik trene biletsiz, para yok ki alalım
Yüzümüzde o muzip gençlik gülümsemesi
El sallardık kimsesiz yolculara,
Belki günün birinde dönüşü olmayan trene bineriz diye…
Yorgun Kalemim
- Toplam blog
- : 464
- : 208
- Kayıt tarihi
- : 02.11.16
Merhaba Sevgili Okurlarım; Kendimden bahsetmek istiyorum. 1954 yılında Karamanın Esentepe köyünde..