- Kategori
- Aile
Anneeee! Babaaaa!
Anne- baba olmak!
Annelik doğuştan, babalık sonradan öğreniliyor deniyor deniyor ya, külliyen yalan...
Annelikte -babalıkta sonradan öğreniliyor .
Evet, annelik hamilelikten doğuma kadar ve sonrası doğanın en büyük armağanı.
Ama annelik bununla bitmiyor ki .
Kadınlar her zaman erkeklere göre; daha sorumlu, sabırlı ve ruhen güçlü varlıklardır.
Çocukta sabır gerektirir...
Çok sabır.
Annelik ve babalık.
Ben bir anneyim. Anneliğin hayattaki en büyük ve ezici zorluk olduğunu yaşayarak öğreniyorum. Anne olduğum için babalık nasıldır onu babaların gözüyle göremem. Şu tv'deki ''Benden Baba Olmaz''dizisini o yüzden hiç kaçırmıyorum.
Çocuklarımın büyüdükçe yaşamlarına daha az dahil olabiliyor ve tabiyki daha az müdahale edebiliyorum.
Benin kendi zamanımda aileme yaptığım ve tasvip almadığım şeyleri bizimkiler yaptığında ailemin tavrını aynen tekrarlıyor ve kendime şaşırıyorum.
Çocuk eğitimi almış arkadaşlarım, bebeklerimiz küçükken anne -baba olarak nasihatte bulundular.
Efendim, çocuklarla arkadaş gibi olun, onları dinleyin, konulara onları dahil edin, fikirlerini alın.
Karşımızdakiler işin uzmanı, biz ...
Dinledik tabi. Arkadaşlığın dışındakiler tuttu. Çok iyi arkadaş olduk .
Özelliklede ben.
Arkadaşlar arasındaki mesafe sıfırlama ne yazık ki anne olarak banada yansıdı.
Ve bu otorite sağlamamda beni zorluyor ama anneler bilirler otorite dışında da istediğinizi yaptırma yolları var.
Kadınlar zeki, hele anne olunca iki katına çıkıyor zekilikleri.
Ailedeki anne olmanın rolüyle sınırlı değil ki kadın. Erkeğin sorumluluğu bir kadının ki bin. Babalık bile; babalar darılmayınız lütfen, yarısını annelerle paylaştığınız bir sorumluluk.
Çoğunlukla iyi ilişkiler babalarla , kötü ilişkiler annelerle oluyor çocukların.Baba dışarıda , belki sade akşam görüyor çocukları, o yüzden makuliyet sınırı geniş.
Anne günün üçte ikisini geçiriyor çocuklarıyla sorumluluğu ağır. Bu sorumluluk anneği kasmakta.
Çocuğu siz düşürürsenin çocuğunu bakamayan anne konumundasınız. Çocuk babayla birlikteyken düşerse...
Keşke anne-babalığı öğreten seminerler düzenlense. Başarılı olanlar anne-baba olmaya hak kazansa.
Çünkü bir çocuğun tüm hayatını yönlendirir anne-babasıyla yaşadıkları.
Anne-babanın kendi arasındaki ikili ilişkileri, çocuklarıyla aralarındaki uyumları, dışarıdaki ilişkiler... Çocuk bütün bunları kaydeder ve sonraki yaşamında ortaya çıkar.
Sevgisizlik denizinde boğmamak önemli, bizden bir parça olan yavrularımızı. Bizlerde mükemmel anne-baba olmadığımızın bilincinde hareket etmeliyiz aslında.
O miniklerinde yarın bir anne-baba olacağını düşünürsek...
Korkutmak istemem yeni anne-baba adaylarını .
Ama eğitim hayatındaki çocukların toplantılarına gelmeyen anne-babalarını gördükçe, sokaktaki üşeyen yarıçıplak yavruları gördükçe, uyşturucuya kurban giden gençleri gördükçe...
Ve kendi hayatımızda anne-babalığımızın zorluğunu gördükçe uyarı şart diyede düşünüyorum.
Çocuklarımız şirin bir bebek olarak kalmıyor, hep agucuklarla sevelim.
Size bir itirafım var. Şimdide çok seviyorum çocuklarımı ama uyurken bu sevgim daha yoğunlaşıyor. Bir o kadar da gurur veriyor onların hayatımda olması. Şu an başımda vızır-vızır olsalarda...
Anne!Baba!
Çok zor anne-babalık çok zor.
Saygılarımla.
- Toplam blog
- : 334
- : 456
- Kayıt tarihi
- : 26.07.07
Yaşama değer veren bakış açısıyla biraz antika sayılabilecek düşüncelere sahip bir insanım. Geçmişte..