Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

22 Aralık '11

 
Kategori
Deneme
Okunma Sayısı
199
 

Annem

Annem

Bundan on, onbeş gün önce, ofisimdeki masamın üzerine rahmetli annemin bir resmini koydum; güzel okuyucum. Sanki… Odamın içine, masamın üzerine resmiyle birlikte ruhu da geldi annemin… Cismini göremediğim; ama ruhunu ilk andan itibaren hissettiğim, anlatılamaz, tuhaf bir duyguyla…

Ne zaman enerjim düşse, ne zaman yorgun, gergin ya da üzgün hissetsem kendimi…

Annemin:

 “Dayan oğlum! Aslan oğlum! Sen ne günler gördün, geçirdin… Bu kadar küçük, günlük sıkıntılar hani sana vız gelirdi oğlum? Bu kadar çapsız tasa koyar mı sana be oğlum?..

"Bak! Bak! Hani o yıllarca birlikte hayalini kurduğumuz o güzel günler vardı ya; hani… Birlikte keyifle, umutla, mutlu, mesut yaşayacağımız günlerimiz vardı ya hani oğlum! Sonsuz coşku ve Deydi be işte! Felek! Senin de sırtını yere getirdik işte! Diyeceğimiz günlerimiz vardı ya benim güzel oğlum!.."

Kafanı kaldır ve bak işte! O güzel günler gözünün önünde… Burnunun dibinde… Bu kadar mücadeleden sonra, bu kadar çekilmiş çileden sonra…

 Atlattığın bunca tayfun, bunca fırtına yıkamadı; bunca zelzele edemedi seni yerinden ya oğlum!.. Bunca hayat yolunu, bunca hayat çilesini aşıp da geldin ya bu günlere…"

"Ben hayattayken benimle… Ben olmayınca da yanında; hep seninle olan kalbimle…"

"Bundan sonra da sakın haaaaa! Pes etme! Çünkü:

 Senin arkanda ben varım. Herkes bir gün bırakıp gitse de seni… Annen nefesinin yettiği yere kadar seninle… Nefesi gelemese de yanına… Bil ki, annenin ruhu da senin aldığın her nefeste seninle birlikte…"

"Ben buradayım. Sen hiç korkma! Yeter ki sen her şeye dayan ve göğüs ger oğlum! "

Çünkü sen... En sonunda kazanacaksın. Belki sana pek bir şey bırakamadım ben; ama…

Ruhunda bıraktığım ruhum; sana her şey için fazlasıyla yeter de, artar be oğlum! " 

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Sevdiklerimizi fiziksel olarak kaybetsek de, omuzlarımızdaki ellerini hissetmeye devam ediyoruz değil mi?.. Manevi destekleriyle hiç eksik olmasınlar... Mekanları cennet olsun... Dostluk ve sevgiyle...

A. Arda Yastıoğlu 
 26.12.2011 15:38
Cevap :
Bu güzel temenninize aynen katılıyorum Arda kardeşim. Cemce sevgilerimle...  26.12.2011 19:21
 

Cem Bey, Nurlar içinde yatsın inşallah. Anneler çocuklarını asla yalnız bırakmaz. Burdan göçüp gitseler bile, hep bir şekilde gördüklerine inanırım ben. Sizinle, başarılarınızla, düşüncelerinizle gurur duyuyordur. Mekanı cennet olsun.

Merve Ballı Acar 
 26.12.2011 8:57
Cevap :
Bunca güzel dileğine, gönülden teşekkür ederim; sevgili Merve. Cemce sevgilerimle...  26.12.2011 19:37
 

Mekanı cennet olsun, amin...

Nuray Ors 
 25.12.2011 19:42
Cevap :
Teşkkür ederim. Amin... Allah sizden razı olsun. Ve inşallah ortak temennimizi kabul etsin. Annem ve hepimizin sevdiği tüm kaybettiklerimiz için... Cemce sevgilerimle...  25.12.2011 21:26
 

Anne; dokuz ay bedenini paylaşıp, bir dokuz ayda emziren ve psikolojik direncin sembolü anneyi çok güzel özetlemişsiniz, duygularınızı paylaşıyorum... Selamlar...

Kadri KANPAK 
 25.12.2011 9:20
Cevap :
Yorumunuzdaki " Psikolojik direncin sembolü anne " tanımlamanızı çok sevdim Kadri bey. Dostluğumuzun bir ömür boyu sürmesi dileğiyle... Cemce sevgilerimle...  25.12.2011 14:31
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 1349
Toplam yorum
: 3614
Toplam mesaj
: 73
Ort. okunma sayısı
: 1745
Kayıt tarihi
: 30.01.11
 
 

İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Halkla İlişkiler veTanıtım, A.Ö.F. Adalet Yüksek Meslek ..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster