- Kategori
- Aşk - Evlilik
Arayış...
Umutsuzca arayıp durduğumuz, "Sevgi"...
Saf, özden gelen, asla karşı konulamayan, ne olursa olsun engel tanımayan "Sevgi"…
“O mailer ki derya içredir, deryayı bilmezler...” diyor, Fuzuli.
Bizlerin balıklardan ne farkı var, sizce? İçinde yüzüp durduğu okyanusta olup da, hala suyu arayan balığın çaresizliğinden farklı mıdır bizim halimiz?
Sevgi dediğimiz şey, bir arzu objesinden diğerine atlayıp duran, benim olmadığında öfkeme maruz kalan, karşılığa ihtiyaç duyan, çaresizlikle sarılınılan mıdır?
Değil elbette...
Ya tükenmeye mahkum olan, şartlara bağlı, sadece hazla beslenen bir şey, bu "Sevgi" olabilir mi? ...
Peki nedir bu "Sevgi" dedikleri?
Beklenti ve benciliğimizden sıyrılabildiğimizde bize kalandır o.
Her şeye rağmen orada duran, bize önemsendiğimizi hissettirmediklerinde de, haz vermese de, ne yaşanırsa yaşansın öfkeye dönüşmeyen, yeri değişmeyen, ateşi sönmeyen, en saf haliyle hala orada yaşayandır; "Sevgi".
Dış dünyada ne olduğundan bağımsız, hatta bazen de bununla uyumsuz olabilendir; "Sevgi".
Sadece, Ben'den beslen ve Ben'im için olandır; "Sevgi"...
Zaman zaman yaşamlarımız koşulsuz sevgiyi tadabilmek adına çok kısır gibi görünebilir. Fakat kanımca: İnsanı sevgiden yoksun bırakan dışarıdaki dünya değil, onu algılayanın gözleridir.
Okyanustayız ve bizler hala suyu arıyoruz... yazık.
Bu huzursuz ve endişe dolu arayış bize mutsuzlukdan başka ne verebilir ki?
Beklenti içine girerek, bir başkasından alabileceğimizi zannettiğimiz sevgi, sadece mutsuzluk veriyor...
Çünkü, beklenti halinde bakan gözlerin bulacağı, her zaman yetersiz gelecek ve tükenmeye mahkum olacaktır.
Oysa ki, bunu kabullendiğimiz gün, almayı beklemeden verebildiğimiz, o gün çimizde parlayan o ışık, bence gerçek sevginin ta kendisi olacaktır...
İşte o gün geldiğinde deneyimlenen "Sevgi"; sadece bize ait ve kimsenin müdahale edemeyeceği kadar derinde yaşanıyor.
Ve ancak böyle olduğunda, objeden bağımsız ve sadece bizim olan bir "Sevgi" ile, yüz yüze geliyoruz.
Karşılığa dahi ihtiyaç duyulmayan, her türlü etkiden korunmuş, tüm Evreni kaplayacak kadar geniş ve büyük.Ve yine de; sadece onu hissedebilenin kalbine sığabilecek kadar benim olan...
Dilerim, herbirimizin içindeki bu ışık, büyüyerek tüm varoluş düzlemlerinde yaşamlarını sürdürmekte olan envayi çeşit varlığı kuşatır ve gün gelir herbirine tek tek ulaşır.
Dilerim, öyle olsun...
Sevgi ve ışıkla
Ayna
- Toplam blog
- : 268
- : 1969
- Kayıt tarihi
- : 15.09.06
Var olan her oluş ve bozuluş hakkında gözlem, tahlil ve sonuca varma sürecindeki yolculuğumu, siz..