- Kategori
- Deneme
Asılı kalan
Bir parça yalnızlık içindi herşey,
Evim-nden oldukca uzakta,
Yasadıklarım-ndan epeyce mesafeli,
Hani dedim belki siler bütün hafızamı bugünlere dair,
Hatıraları zaten unuttum...
*
Derken o yer etti gözlerimde,
Bir parça yalnızlık için, şimdi ne çok yük vardı üzerimde,
Nefes almadan havada asılı kalmak gibi,
Öylesine sallanıyorum yükseklerde,
Savruk ve anlamsız...
-
12012017
İstanbul