Aşknâme

Kış kışlığını göstermedi bu kış,
Baharda var bin bir cilveli akış,
Yaz hazırlarmış nakışlı bir yakış,
Yâr bu yıl da esirgedi dudaktan! 

Cananım bak kumrular suya indi,
Yüreğini yakan bu nasıl kindi?
Hâlim yamandır gel gör bir ikindi,
Şöyle bir sarıver beni kucaktan! 

Gönül aşkı okuyan kırık bir uttu,
Yârimin nefreti sevgimi yuttu,
Ninnisi değil, sevgisi uyuttu,
Kara haber gelir köşe bucaktan! 

Bahara doymadan kışlara erdim.
Nazlı gülümü yad ellere verdim.
Baldan bal sözlümü kinle everdim.
Gel de çıkar beni bu sığınaktan! 

Bağıma gelmez nicedir o arı,
Yârim düşürmezdi yâdına sarı,
N'idem cümle alem duymuş asarı
Dostlar çekmiş ayağını konaktan! 

Yârime ettiğim zulümdü, ardı.
Ecelin gölgesi gönlümü sardı.
Aslı duysaydı kendini asardı.
Sun ecel şerbetini cam bardaktan! 

Bildim öldürür dönersen seni ar,
Yine de çıkartma beni gözden yâr!
Sarraf altını bile tutmaz ayar,
Korkuyorum gel dön kör karanlıktan! 

Desen ki yâr: “Aşılmaz dağları aş!
Bilirim bir gün dahi çatmadın kaş
Sevgin yüreğinde nakış; sen nakkaş!
Sevin gayrı, vazgeçtim ayrılıktan!” 

Benginaz 1998