- Kategori
- İlişkiler
Aşkta rekabet mubahtır; arkadaşımın manitasına bile asılırım

Evli olma durumu hariç. Orada karşılıklı anlaşılmış olmuş bitmiş bir durum var. Beni istiyorsa ve ben bunu istiyorum diye eşinden ayrılıyorsa rekabet devam eder tabii ki.
Bu, bazılarına ahlaki gelmeyebilir; umurumuzda değil, belli ki onlar çağın dışında yaşıyorlar.
Manita, sevgili ya da evleneceğin kızla çıkıyor da olabilirsin. Henüz hiçbir şey bitmemiştir; şansımı deneyebilirim. Bu meselede ahlak değil hak söz konusudur ve hakkın da her zaman ahlak kuralları içinde olması gerekmez. Yani mesela hırsıza hakkını vermeyecek misiniz?
Biri biriyle çıkıyor, diğer isteyenler/talipler “bunlar çıkıyorlar” diye kenara çekiliyorlar. Çıkmak nedir ya! Gezecekler, bakacaklar, birbirlerini tanıyacaklar. Tamam da, ben ondan (istediğim kızdan/erkekten) uzaklaşıp kutuplara mı gideceğim? Hem niye ki! Kandırırım, kalbini kazanırım; kendime çekmeye çalışırım. Çıkıyorsa tapulu malı değil ki!
Yani dürüstlük değil ki bu. Kızı yanına alıyorsun, onu sevenlerin/beğenenlerin aşkı için mücadele şansı kalmıyor. Kız istemiş. Ya biz o istemeleri biliyoruz. Kız seni değil senle gezmeyi istemiş; seni istediği belli değil daha. Dürüstlük dayatması, etik sahtekârlığı! Bana iyiliklerle gelme kardeşim! Aşkımı dervişin mübarek(!) sakalında kaybetmek istemiyorum! Sizin bu iyilikçi manyaklığınız yüzünden yılda kim bilir kaç sevdalı intihar ediyor!
Affedersin yatağa girdiğin ana kadar benim (ve daha seven kim varsa) de hakkım var. Şirin’i alıp gidiyorsun ya, Şirin de manyak, bakmadan dinlemeden kapılıp gidiyor, bu işler istekle olmuyor ki başka şeyler devreye giriyor; gözyaşımla büyüttüğüm aşkımın çiçeği Mercedes’in tekerlekleri altında eziliyor! Ben de Ferhat’ım, bana da dağları yarma şansı verilecek arkadaş!
“ Bak o arkadaşın dalgası. Birlikte çıkıyorlar. Demek ki birbirlerini seviyorlar. Senin araya girmen doğru değil” İyilikle, ahlakla öldürüyorlar seni ya! Nolmuş çıkıyorlarsa ya! Ben de seviyorum. Gerekirse düello yaparım. Çıkıyorlar diye bırakıp gideceğim öyle mi? Çıkıyorlar diye birbirlerini seviyor mu oluyorlar? Zampara Niyazi ile yüksek kaldırımın Zehra’sı da çıkıyor. Pastanede oturup iki dilim pasta yediler diye yüreğimi alıp gitmeli miyim? Salak mıyım ya ben? Niye sevdiğim kızı/erkeği başkalarına kaptırayım. Ali ile çıktı iş bitti öyle mi? Öyle yağma yok! Sizin iyiliğinize de, etiğinize de, ahlakınıza da… Kız/erkek “Asla…” demeden peşini bırakmam! Sevdiğim/beğendiğim herkes kimle çıkarsa çıksın benim de hakkım vardır. Genç, arkadaşım çıkıyor diye sevdiğini bıraktı. Daha sonra acısına dayanamayarak intihar etti. Ve sonunda kızın aslında bu genci sevdiğini öğrendik. Birini seven birisiyle bunu bildiği halde çıkan kimse aşkların katilidir!