- Kategori
- Aşk - Evlilik
Ateş olsan
"Ateş olsan ancak yüreğimi bu kadar yakardın inan." Neden insanlar duygusallaşınca hep böyle manalı ve acılı kelimeler kullanırlar. Bu bizim tabiyatımızda mı var acaba? Dikkat edelim geçmişte dahi divan şiirlerinde bile bu terimler çok kullanılıyordu. Şimdi bizde bunu devam ettiriyoruz. İnanaıyorum ya böyle butlu olan aşk yok mudur? Yoksa aşk volkanların eteğinde dolaşan lavlar gibi, hep acı çemberimidir.
Artık bazı kavramlar değişmeli bence, biz aşkı mutlu olalım diye oluyorsak neden her seferinde acılarla yoğruluyoruz. Bilinç altı olsa gerek çünkü aşk oyunlarında bir taraf kesin oyun bozan çıkıyor. Bahane mi bu kolay en küçük bir sebep yeterli buna.
Ben aşkı, aşk için yaşamak istiyorum. Ama aşkı menfi ve müsbet kullanmak isteyenlerin karşısındayım. Böyle saf duygular kaldımı acaba hep merak eder dururum. Hani sanal ortamda biriyle tanıştınmı ve bir müddet görüştükten sonra "sana aşık oldum" derya, bu ne derece gerçektir. Yada aşk bu kadar yakın ve kolay mı?
Biz aşka açız bence, doymak için de hep koşarak gidiyoruz. Yanlış olan bu bence, aşkı hazmetmek gerek. Tinsel, bendensel, ruhsal ve görsel olarak.