- Kategori
- Şiir
Atlarla İnsanlar
Macaristan’dan Çin’e kadar
Değil Anadolu, dünyalar bizim
Aynı bozkırın atları biz, hepimiz
Dünyada kardeş ehlileşene kadar
Dorusu doru, parlayan aygırlar
Alımız al, süt gibi beyaz kısraklar
Hasta taylar, yaşlanan tüm atlar
Ota at, ete hasret kalan kurtlar
Ovalarda otlak arayan biz atlar
Vahşiyken zordu bize hayatlar
İnsanla ehlileşti değişti yurtlar
Karnımız tokken, sırtımızda eyer
İnsanla birlikte atlar, pek rahat
Cepheden cepheye, kutsal yurt
Karşı cepheler, karşı karşıya atlar
Ellerde kargı, kılıç ve mızraklar
İnsanlara sınırlar çizen insanlar
Silahşor savaşçılar, yekvücut atlar
Kan gölü olup dolan meydanlar
İnsanla kan kardeş olan kısraklar
İnsana sınır çizen, sınırlı insanlar
Unutmadan sınıflar, sınıf atlar
Çizilmez sınır özgür vahşi kuşlar
Arap atı var, İngiliz doğanı var
Tellerle çevrili, çizilmiş sınırlar
Renk, renk ayrılmış tüm insanlar
Bir özgür vahşi kuşlar, yılanlar
Seçilmiş seçkinler tüm insanlar
Kovduğun insanların tümü kölen
Doğduğun yerler, senin vatanın
Seçmediğin rengin, elbisen senin
Anan, baban, hatta… hepsi senin