- Kategori
- Şiir
Attım alnımdaki karayı
Attım
Alnımda ki, karayı
Bak
Hala başak veriyor sarılar.
Yardım edecek belki tanrı
Seni
Ömrüme
Palazlamaya.
Düğün dernekler kiralandıydı
Ellerimi görmek
İçin dizlerinde.
İnsan
Kendi nefretine susarmış
Darağacı
Yokken kalbinde yarin.
Acının
Toprağı
Bereketlidir
Gururum demirci gibi
Yakar kendini közünde
Ateşin.
Saçlarını
Tutup okşadıydım,
Dilin adımın,
Hizmetkarıyken.
Attım alnımdaki karayı,
Saçların masum değil ne zaman anlaycak sinen.