- Kategori
- Gündelik Yaşam
Ayıp olmasın diye verilen selamı, almıyorum
Bütün beni tanıyanlara ilan ediyorum; yanımdan geçerken gülümsemek, eğilip selam zorunda değilsiniz. Ben sizi arayıp sormuşsam bile sizler arayıp sormak zorunda değilsiniz. Dostluğumuz bir merhaba üzerine kurulduğu için kaybınız da olmaz. Görmedim, unuttum, işim vardı mazeretlerine hiç gerek yok. Valla ben iki adım atıyor üçüncüyü karşıdan bekliyorum. İki adımdan sonra bana dönmüyorsa ve de ortada haklı bir gerekçe yoksa o kişiyi ebediyen siliyorum.
Benim insanlarla ilişkim onlara ihtiyacımdan değil belki onların bana ihtiyacı vardır şeklinde olduğu için demek ki bana ihtiyacı yokmuş deyip ihtiyacı olan yeni insanlara ulaşmak için onu orada bırakıp gidiyorum. Öylesine değişik bir yapım var ki kendi kendimle yaşayabilir ve kendi kendime yeterim. Yani beni eken, atlatan, boş veren akraba, tanıdık, dost ve arkadaşlarım yalnız kaldı, adamı aramadık, ayıp ettik diye hiç üzülmesinler.
İlgi gösterdiğim, aradığım, sorduğum kimselerden asla karşılığını beklemiyorum. Benim yanımdan geçerken beni tanımayabilirler. Tanısalar da selam vermek zorunda değiller. Ben onları tanıyorum ama ilgimden rahatsız olmasınlar diye tanımamış gibi yapıyorum. Asla gücenmiyor, darılmıyorum. Şuna inanıyorum, konuşmaya değer özelliğiniz yoksa(zengin değil, güzel değil, mevkii ve şöhretiniz yoksa) bu insanlar sizi kale almıyorlar. Üzülmesinler; çünkü ben de onları kale almıyorum köpeğimle geziyorum. İnsan olarak bir kere selam veririm. Almadı. Nolur nolmaz bir daha veririm. Karşılık almadım, ilgi görmedim mi o kişi artık benim için sıradan biri, hatta yabancı bile olmaz, dünyada yaşamıyor olur. Herkesi arar sorarım, çağrılan yere giderim dostları arkadaşları asla ihmal etmem. Kimseden bir şey istemem, herkese veririm. Herkesin işine koşarım. Ama işte demek ki bu biraz kader meselesi. Benim şansım tanıdığım insanlar değil tanımadığım insanlar. Kendi çevremde bir kişi bile selam vermezken otobüse binip gezmeye çıksam on kişiyle konuşurum ve ayrılırken ellerime sarılırlar. Ben beni tanıyanların bana kayıtsızlığını anlamış değilim. Şu an elli küsur yaşındayım ve yanımda yöremde bir kişi bile yok. Beni görünce yönlerini çevirmesinler diye onları görünce ben yönümü çeviriyorum. Hepsine de benim şahitliğim gerekirse tanımıyorum diyeceğim. Hepsi de zenginlerin, güzellerin, mevkii sahibi ve şöhretli insanların affedersin k…da dolanıyorlar. Hiçbiri bende yok. Demek ki insanlık da para etmiyor.
Aslında eksikliklerini hissetmiyorum. Dışarıda yedi milyar insan var ve ben acayip toplumsal biriyim. Saniyede dostluk kurarım. İstesem günde yüz kişiyle konuşurum. Ama işte insan merak ediyor etrafınızda akraba, dost, tanıdık yüzlerce kişi varken hiçbiri nasılsın bile demez mi? Kardeşim aynı şehirde, 12 yılda iki defa yanıma geldi. Ben de çetele tuttum 65 defa gitmişim. Hani hiç gelmeyince artık gidemiyorsun, evime gelme diyor herhalde.
Sizlerin çoğu benim gibidir. Diyeceğim şu ki silin, selam bile vermeyin; aynen benim gibi. Şunu unutmayın dünyaya tek geldiniz, onların aradıkları (para, şöhret, güzellik, mevkii) sizde yoksa insanlığınız beş para etmez. Dünyanın %20’i bu özelliklere(para, şöhret, güzellik, mevkii) sahiptir. %50 de onların çevresinde dolanır. Geri kalan %30 da bizim gibidir. Aslında yalnızlar(terk edilenler, dışlananlar) birbirleriyle dostluk kurabilirler. Az değiller, iki milyar. Ama ne hikmetse sineklerin hep ışığa gitmesi gibi bu insancıkların da gözü hep onlar da; kovulsalar da dövülseler de, onursuzca kimseler yüzlerine bakmasa da.
İnsanlar sizinle ilgilenmiyorlarsa doğaya ve hayvanlara yönelin. Ben de aksine bu (zengin, güzel, mevkii sahibi, şöhret sahibi) insanları sevmiyorum. Birisinin sokaktaki insana merhaba dediğini görmedim. Gerçek ilgi size ihtiyacı olmayanın sizinle ilgilenmesidir. Ben şahsen dostum arkadaşım olmayışından çok mutluyum. Maddi açıdan sorunum yok. Birisinin yardımına ihtiyacım yok. Hastalanırsam kendi kendime ölebilirim. Ölürsem cesedimi atsınlar bir dereye. Onurlu yalnızlık her zaman iyidir. Ben zaten yalnız doğdum. Yalnız yaşar ve yalnız ölebilirim. Tanrı da dâhil hiçbir şeye ve hiç kimseye ihtiyacım yok.
- Toplam blog
- : 6332
- : 653
- Kayıt tarihi
- : 21.09.08
Sadece sayfalarda kalan yazılar şaheser olsalar bile önemsiz ve anlamsızdır. İnsanlara ulaşan ve ..