Ayna

Yine yollardayım. Bir yerden ayrılırken içimi en çok acıtan sanırım o yerin bende bıraktıklarından kaynaklanıyor ki bu yer İstanbul'sa boğazın tuzlu suları kursağınızdan miğdenize iner gibi bir acı duyuyorsunuz. Hep yaptığım gibi bir şehirden ayrılırken yine otobüsün daracık koltuklarında yeni bir kitaba başlamış bulunuyorum. İclal Aydın ''Kağıt Kesikleri'' diyor bu kez. Kitabın çıktığını d&r raflarımda gördüğümde bir hışımla elime alıp inceledim ve ardından tabiki kasa önünde buldum kendimi. İclal'in son bir iki kitaptır belli konulara daha çok eğildiğini görüyorum ve bu malum konular beni mutluda ediyor. İşte böyle İstanbul'u güzel ve güneşli bir günde geride bırakırken içimden şehrin aynalarına bakarcasına bazen İstiklal'in tınısı bazen boğazın tuzlu suları akıveriyor. Kim bilir belki de daha ne sürüklenişlerle beynimin bi köşesinde Dejavu uyandıracak sahneler çıkacak.Yola dalıyorum sonra tekrar. İstanbul'dan ayrılırken hep baktığım ama hiç bir his uyandırmayan yolllar... Oysa sevmek ve alışmak için ne çok çaba sarfettim. Belki de kendimi zorluyor olduğum için başaramadım.Bu satırlarıda zaten zar zor bulduğum kablosuz bağlantıdan yolluyorum.. İşte yine yollar hiç bitmeyecek gibi sonu gözükmeyen. 9 saatlik yolculuğumun yarısı ilk molada tost ayran beni bekler. İyi pazarlar geçirmeniz dileğiyle..