- Kategori
- Şiir
Ayrılık şiiri

Gitmelerine dayanamadı yüreğim.
Bu satırları sana, hiç öpemediğim yanağına hasret yazıyorum
İnan bana yazarken parça parça çıldırıyor, dağılıyorum
Ellerini tutma özlemiyle yanarken ellerim
Kalbindeki sıcaklığa seslenıyorum!!
Haberin var mı sevgilim? Ben Ölüyorum..!!
Senin aşkını tattıktan sonra, ayrılığı hiç düşünmedim
Anlatılması zor, tarifi nerdeyse imkansız bir duygu bu
Sendeki sevgiyi yaşadıktan sonra yenisine hiç ihtiyaç duymadım
Kör değildim fakat senden başkasını da göremiyordum
Ne yaptın bana bilmiyorum
Ama
Haberin yok sevgilim ben ölüyorum..!!
Dar sokaklara paralel dizilmiş küçük şirin kafelerdeki kahve kokusunu
Ve hani senin '' Aşkımmmmmm '' diyerek boynuma atılışını
Gözlerinde senin, bir ömrümü hayal etmeyi
Hiç ağlamamayı hep gülmeyi
Dostu da düşmanı da kucaklamayı
Senden öğrendim...
Kurduğum çekimser aşk cümlelerinin aslında bir şiirin yarısı oldugunu
Senin gülüşünün tadını, dudaklarındaki sıcak nefesin anlamını
Gecenin karanlığının aydınlığın bekçisi sayıldığını
Öğrendim...
Yanlızca bir gidişine alışmayı
Bir de yokluğunu hazmetmeyi
Bir türlü öğrenemedim..!!
Beni her özlediğinde sana kucak açtım
Bir gün dönmek istersin diye benı bıraktıgın yerden hıc ayrılmadım
Yastıgımın altındaki uzaklara bakan resmıne sarılıp, hıc bırakmadım...
Seni beklemekten hiç vazgecmedım..
Senin haberın yoktu, söyleyemedim...
Sensiz bin kere öldüm, yokluguna dayanamadım...!!
Şimdi geri gelmesi imkansız çıkmaz sokakların ayrılığa yaklaştığı caddelerinde
Kaldırımlardaki yagmurun insana toprak tadı veren kokusunun arasında
Bir başkasının kolunda yürüyorsun
Çoğu zamanda gülüyorsun..
( Mutlu olduguna sevındım ama )
SEN İÇİNDEKİ BENİ ÖLDÜRÜYORSUN....
Uğur TAŞTEMUR