- Kategori
- Aile
Baba adı=meçhul
Hangi şehir, hangi köy, hangi mahallede yaşandığı önemli değil o kadar önemli değil ama gerçek yaşamdan alındığı kesindi hikayemizin konusu.
Saadet teyze 82 yaşında sevimli bir teyze. Adı Saadet ama çok mutlu yaşayamamış. Hayatta verdiği mücadeleyi anlamak için yüzündeki çizgilere bakmak yeterli oluyordu. O yaşına rağmen sadece yürürken biraz zorlanıyordu. Gururlu ve kendinden emin bir duruşu vardı.Ara sıra sıra halini hatırını sorarım Saadet teyzenin. O gün de kızına sorduğumda mahkemeden geldiğini öğrendim. Merak ettim. “Bu yaşta ne mahkemesi hayırdır? “ dedim.Çünkü kendi halinde sakin bir yaşamları vardı. Kızı biraz anlattı. Meğerse Saadet teyze babalık davası açmış.Nüfus cüzdanında “ Baba adı meçhul” yazıyormuş. Şaşırdım kaldım. Açıkçası olay ilgimi çekti. İşin aslını öğrenmek için yanına gideceğim ama çekiniyorum. Çünkü çok özel bir durumdu. Beni sevdiğini biliyorum ama konuşmak istemeyebilirdi. Kızıyla ziyaretine gittim .Kızı konuyu açtı benim geldiğime sevinmiş gibiydi belki de konuşmaya mı ihtiyacı vardı? bilemiyorum. Yerinden yavaşça kalktı eski siyah beyaz bir resim bir de renkli ama o da eski olan bir resim getirdi. Resimlerin içinde kendisinin de bulunduğu 6 kişi vardı.” Bunların hepsi babamın ilk evliliğinden olan kardeşlerim “ dedi . Sanki bunlar ispatıdır dercesine.”Annem ile babamın ikinci evliliklerinden ben dünyaya gelmişim. Ama nikahsız yaşamışlar. Kız çocuğu olduğumdan mı nedir babam beni hiç yokmuşum bildi. Benim doğumumdan babamın ölümüne kadar nüfus cüzdanında olduğu gibi gerçek yaşamda da hiç yanımda olmadı” dedi. Sanki geçmişle bu günün arasına sıkışmışcasına gözleri dolarak bakıyordu yüzüme. "Ama benim nüfus cüzdanım var "dedi tekrar tekrar. "Ne zaman aldın deyince" , “ evlenirken” dedi . Komşusunun oğlu ile evlenmiş. “Benim kim olduğumu çocukluğumu da tanır. 8 tane çocuğumuz oldu. 5 tanesini arkası arkasına kaybettik. 3 tanesi hayatta. Kızım insan yaşlanınca geçmişte ne kadar üzücü olay yaşadıysa hep aklının bir kösesinde sanki bekliyor gibi , zaman zaman aklına geliyor kendinle yüzleşiyor. Böyle olunca ortada ne suçlanacak birisi oluyor. Ne de düşüncelerden kaçacak bir gölge oluyor.Öylece içinde düğümleniyor , taşıyorsun. Ölmeden baba adımı yazdırmaya hep yüreğime batan dikini çıkarmaya , yıllarca eşimin ve çocuklarımın desteğini bekledim. Her seferinde dert etme dediler. Şimdi 82 yaşına geldim. Eşime ve çocuklarıma ben ölmeden babalık davasını açacaksınız dedim.Baba adımı yazdırmadan ölürsem gözüm açık gider “ dedim.” Sonunda davayı açtırdım. Eşim hala nerede kullanacaksın bu nüfus cüzdanını boş ver diyor. Eşim, çocuklarım , kardeşlerim ve yakınlarım dahil asla benim bu konuda ne hissettiğimi anlayamayacaklar. Bilemezler. Genellikle bu gibi durumlarda hep kız çocukları mağdur oluyor. Erkek çocuklarında olmuyor. Şimdiki gençlik kadın erkek eşitliği üzerine çok şey konuşuyorlar. Birazcık da olsa bir şeyler değişti ama çok şey var daha değişecek” dedi . En son olarak da “ Kızım , hayatı ileriye doğru bugün yarın diyerek yaşarsın, ama geriye doğru bakınca ne durumda olduğunu anlarsın” dedi. Ben de böyle durumlarda ne söylenir bilemedim. Hele bir de karşındaki insan yaşlı ve kendinden emin çok özel durumunu paylaşıyorsa . ”Saadet teyze boş ver sen bunları şimdi den sonra sen sağlığına dikkat et " dedim. Allah sana uzun ömür versin” dedim.Bak sen de boş ver dedin” diye bana biraz kızdı.
Saadet teyzenin söyledikleri beni çok etkiledi. Dilerim Saadet teyze gösterdiği çabanın sonucunu alır. Dileği gerçekleşir. Saadet teyze de isminin anlamı gibi sonunda mutlu olur. Çünkü mutluluğun zamanı yok.
- Toplam blog
- : 15
- : 826
- Kayıt tarihi
- : 14.06.07
Ölüdeniz'de yaşıyorum. Denemelerimi Milliyet blog kanalıyla geliştirmek istiyorum. Yazmak kendini if..