- Kategori
- Şiir
Baba ve çocukları

Yorgun Kalemim
Babalar çocuklarının kahramanı olur
Babalar hata yapmaz
Sözlerinden çıkılmaz
Anneler kadar yakın olmaz
Sevdiğini dile getirmez
Sadece sever…
Gizli-gizli öper
Uykusuzluklarını inkâr eder
Öfkeleri sertçe
Affetmeleri mertçe
Babalar uyarır
Ceza verir
Babalar hastalanmaz
Veli toplantılarına pek gitmez
Öğretmenleri tanımaz
Arkadaşlarının isimlerini bilmez
Sevdiği kitapları alır…
Ama her şeyi hisseder babalar
Yürekten sevenleri
Zarar vermek isteyenleri
Mutlu edenleri
Canını yakanları onlar bilir
Sırlarınızı da bilir babalar
Her ne kadar onlardan gizlense de
Babalar en son duyar
Anneler gibi ağlamaz
İçlerinde kopar fırtınalar
Ve hep içlerinde kalır yaşlar
Çocukları hiç büyümez onlar için
Ufak bir acısında yanar yüreği
Kim demiş erkekler çiçekleri sevmez?
Severler!
Koparmaya kıymazlar sadece…
Çocuklarına benzetirler çiçeği
Koparıldığı an yanar ciğerleri…
Sevgileri gizli
Sözleri az
Kolları güvenli
Gözlerinde aşk
Babalar çocuklarının kahramanı olur
Ve hep öyle kalır ömür boyu…
Yorgun Kalemim