- Kategori
- Güncel
Bakan Bey, "yarasın"

Nasıl bir duygu acaba?
Soğuktan titrerken çocukların yüzüne bakarak o sıcak sahlepi yudumlamak nasıl bir duygu acaba?
O duyguyu ancak bakan ve bakana bakan çocuklar anlayabilir.
Ne o okulun müdürü, ne de o öğretmenler, kesinlikle anlayamaz.
Bu kareler gerçekten düşündürücü.
Talimatla tören öncesi çocukların montları çıkartılıyor, çocuklar donuyor.
Talimatsızlar, soğuktan ellerini nereye sokacağını şaşırıyor..
Gerekçe; bakana şirin gözükmek.
Titreyerek, titreterek.
İşgüzarlık diz boyu...
Lafı uzatmaya gerek yok.
Bakanın içinin nasıl ısındığı, çocukların nasıl donduğu yüzlerinden okunuyor.
Sonuç itibarı ile bir asli görev daha başarıyla tamamlanmış oluyor. (mu?)
Aslında bu yazıyı burada kesmek lazım.
Dahası teferruat olacak, 'kendin çal, kendin oyna' olacak.
Ben de yazının geri kalan kısmında zaten bunların olmaması gerektiğini,
çocukların bu hallere getirilmemesini savunmak gibi saçma sapan (!) cümleler kuracağım.
Bu yüzden, boşu boşuna okuyanın vaktini almayayım, yazık olmasın.
Yazık olmasın kullandığım harflere...
Nasıl olsa; "Aynı tas aynı hamam" görüntülerle bir başka yerde yine karşılaşacağız.