- Kategori
- Şiir
Balans ayarı gerek

Yaşamın dik yokuşudur;bu manzara.....
Yokluğundur;
Beni
Un-ufak edip
Kaşarlanmış gecelerin
İplerine seren.
Bu ayrılığın
İsmini koyamadık
Neden?
Bitmiyor,
Hasretliğin
Ciğerlerimi
Dağlayan türküsü.
Besbelli,
Fil derisi var,
Aklanıp-paklanmıyor
Yalnızlığın
Kirli-pis yüzü.
Başlıyor
Dumanaltı saatlerin
Dansı.
Akrep-yelkovanlar
Birbirine karıştı.
Gittin gideli
Kapımı tıklayan,
Hep
Çaresizlik oldu.
Tad tuz kalmadı.
Aynaya baktığımda
Ben,
Ben değilim.
Yaşantımın
Balans teli koptu...