- Kategori
- İlişkiler
Balıklı Fasıl Gecesi

İyi yaşayıp iyi söylüyorlardı şarkıları
İçeriye girince...
Bir zaman sonra İNSAN kendisini dışarıya atmak istiyor. Derken o balıklar söylemeye başladı şarkıları...
Kalabalık yerinde duruyordu, doğal kabalıklarıyla ve balıklar incecik sesleriyle gecemi süslüyorlardı. O ses renkleri hayata bağlıyordu beni; ohhh!...
Masamızda hiçbir şey aceleye getirilmiyordu, gecede beyaz yavaşlığında anın tadını çıkartıyorduk.
Hayatı kiminle paylaştığın önemli. Geceleri ve masanı kimlerle paylaştığın da çok önemli. Yaşamayı ya seversin ya da nefret edersin onda ne varsa, her şeyden.
Balıklı fasıl gecemde masamı kontrol ediyordum.
İyi, iyiyim, iyiyiz biz böyle. Bak ne diyor balık, bu şarkıyla hakkını vererek dans eden bir sizi gördüm hanımefendi, lütfen devam ediniz, bize hayatı ve dansı sevdiriniz, lütfen daha daha...
Balıklar ve müzik konuştu ve biz masayla uzun uzun sustuk bir zaman. Ne zaman ki dışarıya çıktık, karıştık İzmir'e; balıklar ve müzik sustu, biz başladık konuşmaya.
Sence hangimiz hakkını verendik hayatın?
Balıklara dönmeli, onlarla birlikte yüzüp şarkılar söylemeli, incecik.
1. Not: Mekanı güzelleştiren güzel insanlar elbet ve harika müzik, tamam; ama balıklar bir başkaydı bee!...
2. Not:
Beyaz, gecenin lideriydi bizde
ve balıklar
o incecik sesleriyle
doldurdular geceyi,
bak şimdi
bakıyorum da
en mutlumuz geceymiş,
sonra biz
sonra beyaz;
eee, sona mı kaldı
balıklar?
Ş.Y.