- Kategori
- Basın Yayın / Medya
Basının Basımı / Bölüm:4
Gazeteler klişe resim basımı yapıyordu
(Gazeteciliğin dünü- bugünü konulu yazımızın geçen haftadan devamı)
Eski sistemde, Anadolu baskılarında gazeteye bir resim kullanabilmek için İstanbul'dan, alüminyum saçtan yapılan klişelerin gelmesi beklenirdi.
Siparişinden günler sonra ele geçirilen klişedeki resim yıllarca kullanılırdı. Bu yüzden o resme uygun haberlerin sık sık, ancakfarklı konular oluşturarak değerlendirilmesi yapılırdı. Örneğin üstten bakılarak görüntü tespit eden, dikdörtgen şeklindeki fotoğraf makinelerini kullanır olmuştuk. Bu fotoğraf makinesiyle çektiğimiz filmleri İstanbul'a gönderir, oradaki ustalarca klişeye istediğimiz fotoğrafı basılmış halde teslim edilmesi beklenirdi. Bu fotoğrafları genellikle ilimize gelmiş devlet büyükleri için çekim yapar, klişeye bastırır, arşivlerdik. Yeri gelidkçe, o devlet adamıyla ilgili bir konu çerçevesinde klişe fotoğraf gazetenin manşetini oluştururdu.
Daha sonra misal; bizim yerel gazetemizin patronu fotoğraf çektiğimizde film tabını öğrendi. Objektifine üstten bakarak çektiğimiz fotoğrafları, gazetenin iç bölümünde bulunan karanlık odada kendisi yıkar, kurutur. Böylece yeni sistemle filmi gazeteye koyardık. Bu sistem Anadolu basını için büyük gelişmeydi ve sadece bizim ilimizde, bizim gazetede vardı. Diğer yerel gazeteler hala klişe resim basımı yapıyordu.
Daha sonraki yıllarda, gazetemize daktilo gibi yazılan yazıları kurşunda harf döküp, sonra imha eden makineler geldi. Entertip, linotip gibi. Bu teknolojiyi getiren matbaa sahibi daha bir tercih edilen, saygınlık gören, iş kazananan olduğundan, patronumuz para kadar, sükse de kazanan oldu. Bu makineler, klavyelere basıldığında matris denilen harfleri yan yana getirerek yazıyı meydana çıkarır, bu yazılar kaynar ve sıvı halindeki kurşunun yyanına getirilir, kurşun bu satır halindeki harflere püskürtülerek satır satır harflerin basımı gerçekleştirilmiş olurdu. Bu işlem, yazanın yeteneğine göre sürat kazanırdı. Bizim gazeteye 70'li yıllarda böyle bir teknikgelice, hurufat denilen tek tek harf dizerek yazı yazma işlemi önce azaldı, sonra tamamen yok oldu. Ya da bir kenara kaldırıldı, müzelik oldu, lakin bir daha hiç kullanılmadı. Aynı oranda fotoğraf makineleri de modern matbaacılığa ayak uydurdu.
(okumaktan sıkılmadıysanız, konuya nasip olursa haftaya devam edeceğim. Ama sıkılanlar olursa lütfen görüşlerini bildirsinler. Kimsenin ne yorulmasını, ne de zamanını almak istemem.)
Okurlarıma teşekkürlerimle...
Ayfer AYTAÇ - ayferaytac.com
- Toplam blog
- : 622
- : 205
- Kayıt tarihi
- : 08.12.14
Gazeteci-yazar ..