​ Batmasın bu gemi / Şiir / Milliyet Blog
Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

20 Ocak '17

 
Kategori
Şiir
 

Batmasın bu gemi

Batmasın bu gemi
 

yorgunkalemim


Yaşam yolculuğuna çıktık

Yaşam sürecini tamamlayıp

Bir gün geri döneceğiz...

Her insan ilk doğduğunda

Kundaklara sarılıp zorlukla büyüyor

Anaların cefakâr uykusuz gecelerinde

Babaların çabaladığı ekmek kavgasında

Yaşam kaygısı ve kavgası ekiliyor

Kimi şanslı kimi şansız

Bu yalancı dünyanın

Acımasız karanlık sokaklarında...

İnsanlığın şakulü kaymış

Terazisi bozulmuş adaletin

Mertlik dürüstlük kaybolmuş

İnsanlık unutulmuş, saygı yitirilmiş

Rotası şaşmış, çivisi çıkmış

Bu gemi su alıp

Yok, olmaya mahkûm edilmiş...

Gemiyi yürüten kaptandır

Dalarsa dünyanın şatafatına

Rotası şaşar bu dümende

Hayallere aldanışlar başlar

Dünya işlerinden meşakkatinden

Unutur gideceği yeri...

Ve başlar;

Ardından nefret, hoşgörüsüzlük

Büyür bedeller ödetir neslimize,

Utanmaz olur hayâ, edep kalkar

Ar damarı çatlar yüzsüzün

Haramı helali karıştırır...

Yaşam hırsı aç gözlülük bürümüş

İnsanlığı sürüklüyor ayaklar altına

Nimet sofrasında benlik ayyuka çıkmış

Üç kuruşluk yalancı dünyada

Anne ve baba unutulmuş

Huzur evi köşelerinde

Kardeş kardeşe küsmüş

Dost dostunu aramaz olmuş…

Oysaki;

Nerden geldik nereye döneceğiz

Bunu insanlık unutmamalı

Her canlının dünyaya

Gelişinde bir sebep var

Doğup kundaklara sarıldığımızda

Beyaz dikişsiz patiska

Son yolculuğumuzda sarılacağımız

Birkaç metre beyaz patiska...

Hey! İnsanlık

Kendinize gelin

Dünya malına tamah etmeyin

Açın gözlerinizi

Paylaşılamayan nedir ki ölümlü dünyada

En değerli varlıklarımız

Annemiz babamız evlatlarımız

Var mı ötesi...

Ömür denilen emanet çok kısa

Ne kırmaya ne kırılmaya değer

Kin, öfke, bencillik, kendini beğenmişlik

İnsanın kendine verdiği zarar (uyanın)

Rabbim kimseyi doğru yoldan şaşırtmasın

Sev sevil ki hayatın anlamlı olsun

Say ki barış hüküm sürsün

Hayat rotamız şaşırmasın

Vira deyip emanet verilen ömrümüzü

Yaşam gemisinde batırmadan doğru ufuklara götürelim...

Ey insanlık!

Haydi, hep beraber

El ele mavi umutlara

Temiz bir dünyaya yelken açalım...

 

Yorgun Kalemim

 
Toplam blog
: 464
: 208
Kayıt tarihi
: 02.11.16
 
 

Merhaba Sevgili Okurlarım; Kendimden bahsetmek istiyorum. 1954 yılında Karamanın Esentepe köyünde..