- Kategori
- Dostluk
Bazen...
Seninle çay demler , evinin o küçük sıcacık arka odasında hayatı çekiştirirdik bol bol…
Sıralardın ardı arkasına şu da var yer misin bu da var ister misin diye..
Tabi ki cevabım her zaman hepsine evet olurdu…
Halleyler , turtiler yerdik ne bulursak , abur cubur..
Sonra da deli gibi rejim yapardık…İşte bizim rejimimiz ne kadar olursa…Akşam yemeği yerine dondurma yerdik…dedim ya bize göre bir rejim…
Sürekli dinlediğimiz bazı şarkılar vardı..
Mesela Nev Bazen…
Sen de dinlemiştim ilk…
Sonra bu şarkının sözlerini birilerine gönderecektik sms olarak…
Öyle böyle okulda, İzmir’in her sokağında , o arka odada tam 4 yıl geçirdik beraber…
Sonra ben İstanbul ‘a yerleştim sen orda kaldın yani İzmir ‘ de…
Çok sürüştük kavga ettik ve şuan konuşmuyoruz…
Senden nefret ettiğimden eminim..
Ya da etmeliyim diyorum onca olaydan sonra…
Şu an Nev dinliyorum Bazen…
Ve bazen bu bazeni dinlediğimde diyorum ki bazen arasa beni de sesini duysam…
Şimdi de içimden girse google’a ismimi yazsa ve bu yazıya rastlasa diyorum…
Ve telefon açıp bana bazen’i dinletse…
Hayat bu derdik ya hep...
Hayat bu bakalım görelim....