- Kategori
- Psikoloji
Bazen ne yaparsan yap, olmuyor!

Kuşanıyorsun zırhını atlıyorsun dünyanın en gerçeklerine. Vız gelir bana zorluklar dercesine. Tahmin edip bazen gelecek hamleleri, bazen de savunmasız yakalanıyorsun. Dudağında yandan bir gülümseme, '' heeeyytt ulan, gelin ; hep birlikte gelin ’’ diyerek Cüneyt Arkın misali hayat sahnesinde. Gücün kuvvetin yerinde, aklın başında ne de olsa.
Zorluk mu? O da ne? Don Kişot’sun ya vız gelir yel değirmenleri sana. Hayal et, planla ve atla hayata. Biliyorsun ayağına neler takılacak bu yolda, ya da bilmiyorsan öğreneceksin nasıl olsa sonunda. Çalış, çabala, inan yeter…
Olmuyor bazen ne yaparsan yap olmuyor!
Çaban boş, hayallerin saçma, dürüstlüğün yapmacık, sen de bir insansın sonunda.
İnanç, çaba, özveri sıradanlaşıyor birden, olsa ne olacak ki deyip salıveriyorsun kendini bir anda.
İsa’nın çilesi bitti mi? Onca zahmet, onca acıdan sonra ‘’Tanrım affet onları, onlar ne yaptığını bilmiyor’’ bile diyebiliyor, sallanırken çarmıhın ucunda…
Direniyor, etrafı kaynarken o direniyor acıya ve zorluğa sakince…
Direniyor…
Ama en sonunda ‘’TANRIM BENİ NEDEN TERKETTİN’’ diyor, son nefesinde…
Belki olması gereken bu, belki de kaybetmek gerekiyor bazen…
Belki kaybedince, yeni bir dönem başlıyor; sen göremesen de artık.
Belki de bu yüzden,
Bazen ne yaparsan yap olmuyor!