- Kategori
- Şiir
Beden yalnızlaştığında
Vızıltıydı geçti,
Kanat çırpınmalarında…
Elzem deneni yararken,
Gülümseme bırakmadı.
Kelebek mutluluğu,
Solgun yüzlerde…
Kepenk çekilmiş.
Gerçek sanmalarda…
Tökezlediğinde,
Yalan diye haykırmakta,
Hayat diye sarıldıkları.
Yükseklik sanılan,
Taptığı ürün ve duygu,
Diplerden selamlamada.
Geçti vızıltıydı,
Say ki kanat,
Çırpınmaları yoktu.
Üstelik görmedin de…
Hayat sende,
Beden yalnızlaştığında,
Çıkıp gülümsemekte.
- Toplam blog
- : 371
- : 835
- Kayıt tarihi
- : 14.02.09
Adalet önce kendimizde başlamalı ve haksızlıklar sorgulanmalı ve hataların, afetlere dönüşmeden ..