- Kategori
- Şiir
Bekle çocuk...
Bekle çocuk;
Bu kara günde geçecek,
Acını örtecek ateşini söndürecek,
Huzur pınarları;
Öyle bir yere gideceksin ki adı cennet;
Melekler duracak orada hoş geldin deyişine,
Aldığın yara kapanacak,
ananın ak sütü gibi yemişler sunulacak sana;
Bütün güler yüzlü melekler etrafında ninni söyleyecek
Ve sen ninniyle büyüyeceksin
Bekle çocuk,
Bu kara gün geçecek;
Kim demiş ölüm kara gündür diye!
Nice ak günler şimdi başlayacak;
Sonsuzluğa giden diyarda umudun yeşerecek;
Diyeceğim ki sana gidişine ağlama;
Biz ağladık ardından ama
Gün dönecek devran dönecek
Gidişine mum tutanlarda yanına gelecek,
İşte o zaman de ki o insanoğluna;
Bir çocuğu öldürecek kadar kalbin ne zaman kara oldu;
Sende bir insansın tanrıyı kalbin nerede unuttu,,
De çocuk...
Anlar mı bilinmez...
Kim bilebilir ki o diyarları
Bizimki bir umut, adı intikam olmamalı
Bir gün yeryüzüne bir güneş doğmalı
İllaki doğmalı
Ve insanlık vahşeti unutmalı...
Ayça Marangoz Coşar 11 Mart 2014