​ Ben de bir anneyim / Bebek - Çocuk / Milliyet Blog
Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

21 Ağustos '07

 
Kategori
Bebek - Çocuk
 

Ben de bir anneyim

Ben de bir anneyim
 

Bu cumartesi doğum günün tam 3 yaşında olacaksın. 3 sene önce hastaneye güle oynaya gitmiştim çünkü doğumuna tam 22 gün vardı kontrol için gittiğim hastanede doktorun tansiyonunuz çok yüksek ve bebeğe zararı var çocuğu hemen alıyoruz demesiyle ağlamaya başladım. Sezaryanla doğacağını biliyordum, 3 aylıkken ters döndün ve doğana kadar o şekilde kaldın. İnatçı bir çocuk olacağının sinyallerini o zamandan vermiştin. Korkuyordum neden bilmiyorum ama çok korkuyordum babana eve gidip çantayı almasını ve kimi bulursa yanında getirmesini söyledim. Baban eve doğru yola çıkınca beni de doğum için hazırlamaya başladılar. Hemşireler ateşimi ölçmek istiyorlardı ama bu pek de mümkün olmadı zira dereceyi 3 kere yere düşürüp kırdım. Birazdan baban halan yengen ve Ferhat la beraber geri geldi. İyi oldu gelmeleri biraz rahatladım. Çok sakin olmam gerektiğini söylediler yoksa tansiyonun yine yükselir masada seni bekletirler dediler. Bu tuhaf söylem ne hikmetse beni rahatlattı. Böyle bir şey bana şu an söylense çok korkarım. Neyse şu arkadan bağlamalı deli gömleği gibi gömlekler vardır ya onlardan giyindirdiler bir de saçlarıma bone tamam iğrenç görüntüme rağmen hazırdım. Sonunda bir sedyeye koyup ameliyathane indirdiler beni.

Kendimi bildim bileli hastaneleri sevmem ama emin olun ameliyathaneler daha korkunç bir yer, tepede ışıklar etrafınızda yeşil gömlekli bir sürü insan. Yatağa yatırdılar sağ bacağım ve sol kolumu bağladılar bir taraftan serum takılıyor bir taraftan narkozu verecek olan doktor son hazırlıklarını yapıyordu. Yavaş yavaş narkozu vermeye başladılar sorular soruluyor cevap veriyorum ama en son ne söylendi ne dedim hiç hatırlamıyorum.

Aşağıya alınıp kaba bir deyim ama beni kesmeleri seni almaları bebek odasına çıkarmaları tam 11 dakika sürmüş ancak benim yukarı çıkmam 1, 5 saate yakın sürmüş. Ameliyathaneden çıkardıklarında bilincim yerinde değildi ama bitti mi diye sorduğumu hatırlıyorum bir de canımın yandığını belli bir zaman sonra odadaki herkesin sesini duyuyordum ancak cevap veremiyordum. Yavaş yavaş kendime geliyordum seni gördüm çok güzeldin dünyada ki en güzel bebek sendin diyebilirim. Hala da çok güzelsin ama ne seni tutmayı becerebiliyordum ne de emzirmeyi ben sana nasıl bakacaktım sen ağlayınca sinirleniyordum gazını çıkarmayı beceremiyordum. 3 gün kaldık hastanede sonra eve geçtik dedim ya çok inatçı bir bebektin 24 saat hiç uyumadığını bilirim bir aylıkken sütüm kesildi ve mecburen mamaya başladık. İlk yedi ay hem senin hem de benim için çok zor geçti. Sonra ana kız birbirimiz dilinden anlamaya başladık o kadar güzel kokun vardı ki bu anlatılmaz bunu anneler bilir Maddi ve manevi bir çok engeli seninle aşmak zorunda kaldık ama bitti. Gerçekten bitti hala inanamasam bile…

Ancak beni bugün bile kıran yaralayan şey sen 7 aylıkken seni bırakıp işe gitmemdi sanırım o işe döndüğüm ilk günü hiçbir zaman unutmayacağım. Ama ben buna alıştım senden ayrı kalmaya bunu ancak sende anne olunca anlarsın mecburdum ve yapmak zorundaydım başka şansım yoktu. Senden ayrıydım evet ama her zaman seninleydim sende benimleydin. Çünkü sen her zaman en iyisine layıktın ve layıksın ben yaşadığım sürece de bunun böyle olacağından emin ol sen benim canımdan öte cansın neyse Cumartesi doğum günün ve ben seni her şeyden çok seviyorum sen benim aldığım nefes içtiğim suyumsun canımsın.

Seni iyi ki doğurmuşum canım kızım benim, hayatın hep yüzün gibi güzel olsun ayağın hiç taşa değmesin sana gelebilecek her türlü acı, keder ne varsa ben seve seve katlanırım, ama sen olmaz, sana olmaz narinsin kırılırsın ben bunu kaldıramam dayanamam sen sadece mutlu ol annen ancak bu şekilde huzurlu olacaktır. EYLÜL SENİ SEVİYORUM

 
Toplam blog
: 4
: 616
Kayıt tarihi
: 09.08.07
 
 

1975 yılının 23 nisanında İstanbul'da ailenin ilk çocuğu olarak dünyaya gelmişim. Ailemden ilk öğren..