- Kategori
- Şiir
Ben el oldum. Sen? Hiç!
...
Dağbaşlarına sevdalanmıştım ben senin
sularında yüzümü yıkadığım ırmaklarına
gölgene sığınmıştım
yaslanmıştım gövdenin koynuna
Ben dört mevsim sendim
her mevsim seni sevdim
sevda iklimiydim
sana açtım çiçeklerimi
en güzel meyvelerimi sana verdim
yağmur olup yağdım
toprak olup koktum sana
rüzgar olup estim
pencerene değmek için
seni bir kerecik uyurken görebilmek için
sevdiğin bir kitap oldum
geldim durdum masanda
karıştır sayfalarımı
saçlarımı karıştırır gibi
dokun sayfalarıma
tenime dokunur gibi diye
Yazın oldum sevdiğim
duygularını benimle dök diye.
Dilin oldum
benimle başla diye konuşmaya
sana yakın olayım diye sevgilim
ben oldum geldim sana
el oldum,
göz oldum,
uyku oldum geldim
Ve sonra kelemin oldum
ellerinde olayım diye hep
ve sen
bir yazının
en güzel yerinde
tuttun
sertçe çarptın beni
kırdın tam orta yerimden
ben kırıldım evet,
ama unutma sevdiğim
sen de kalemini kırdın...
kırdın
kalemini...
Ben el oldum...
Sen hiç...
- Toplam blog
- : 25
- : 530
- Kayıt tarihi
- : 30.07.08
Su ürünleri mezunu, 88 dogumlu, akli fikri edebiyat olan, yazmaya, anlatmaya, inandigini sonuna k..