- Kategori
- Mizah
Ben eşeğim diyene, eşek demenin zorluğu!

Yapma eşek!
Adam, bağırıp çağırıyor.
Bağırıp çağırdığına; dayılığına bakmayın.
Aslında acınacak halde.
Çaresizlik içinde kıvranıyor.
*****
Adımını sokağa atan herkesin mutlaka bir “örnek”i vardır.
El kol, hareketlerini düşünün...
Renkten renge giren yüzüne bakın.
Debeleniyor!
Dövünüyor!
Kendini dövecek gibi...
Ağzından çıkan sözcükler kulaklarınızı tırmalar...
A, o da, ne?
Ne diyor adam?
"Ben eşeğin tekiyim!"
"Ben hayvanım!"
Yatıştırmayı düşünüyorsunuz.
Belki etkili olur diye...
"Eşeklik etme, kendine gel!"
"Hayvanlık etme, mahalleyi ayağa kaldıracaksın!"
Çaresiz, kendine “eşek”, “hayvan” diyen adam, kırmızı görmüş boğa gibi saldırır size:
"Lan, kime eşek diyorsun, hayvan?"
"Hayvanoğlu hayvan!"
"Bana hakaret edemezsin!"
Şaşırdınız değil mi?
Adam kendine her türlü hakareti yapıyor..
Ama aynı sözcüklerle siz onu onaylarsanız...
Kafa tutuyor size!
Kendi sözünü onaylamayı, kendisine hakaret/ sövgü sayıyor!
*****
Aman!
Siz siz olun, garip, kendine bile saygısı olmayan insanlardan uzak durun!
Yakınıza gelince de...
Onları ciddiye almayın.
Karşı kaldırıma geçin.