- Kategori
- Öykü
Ben sana sorarım - Son bölüm
"RESİM:ALINTI"Ve Selim boşluğa bırakır kendini. Esma’nın feryadı kulakları yırtar.
20. BÖLÜM.
C: Bu böyle olmayacak. Hava karadı hala bekliyor. En iyisi Ömer Bey’i aramak Suzan.
S: Ara bari.
………………………
Ç.Hava karardı hala orda.
Esma perdeyi araladı. Selim ile göz göze geldi ve perdeyi çekti.
B: Esma. Yetmedi mi bu kadar? Fazla naz aşık usandırırmış.
E: Ben naz yapmıyorum ki…İstemiyorum artık onu.Çok uykum var yatalım artık.
…………………
Ö: Oğlum.
S: Baba.
Ö: Oğlum ne yapıyorsun sen burada? Hiç yakışıyor mu sana? Sen bir Arhansın.
S: Ne yazık ki Arhan’ım.
Ö: Selim. Oğlum kalk eve gidelim.
S: Karışma baba artık hayatıma karışma. ARC için evlen dedin evlendim.Hayatımı mahvettin.
Ö: Hani sevmiyordun Esma’yı. Bu halin ne şimdi.
S: Evet önceleri sevmiyordum. Ama ben bir eşeğim. Onu çok üzdüm. O ne yapsa haklı. Hiç bir yere gelmiyorum. Bana evet diyene kadar bekleyeceğim burada.
……………………………
Gün aydınlamaya başlamıştı.Binnur perdeyi açtı.
B: Esma. Esma.
E: Ne var ya. Uykum var.
B: Selim. Yanında da Ömer bey var.
E: Selim.
B:Gel bak.Yazık ya adama.
E: Ben mi dedim ona bütün gece bekle diye.
B: Demedin de ..bu adam körkütük aşık sana.
Ç: Bu ne gürültü ya...Sabah sabah uyuyoruz burada.
B: Selim hala aşağıda onu konuşuyorduk.
Ç: Ne sabaha kadar orada mıymış.
B: Görünüşe göre evet.
Ç: Ah..Necati ah. Sen olsan benim için aynı şeyi yapar mıydın?
………………….
E:Bu işe bir son vermem gerek.
Esma balkona çıktı.
E: Son kez söylüyorum Selim git buradan. Cevabım değişmeyecek.
S: Bana evet demeden gitmeyeceğim.
Esma hızla girdi içeriye.
Ö: Oğlum kızı duydun. Daha fazla gururunu ayaklar altına alma. Bir dakika bu Şah Musa’nın kız değil mi? Neydi adı? Melek. Neler oluyor Selim?
Selim kalktı oturduğu yerden. Ömer şaşkınlıkla baktı oğluna. Selim çıldırmış gibiydi. Hızla karşı binaya girdi. Döndü.
S:Sakın arkamdan gelme baba. Ne yaptığımı çok iyi biliyorum.
……………………………
Selim Esma’nın evini tam karşısındaki evin çatısına çıkmıştı.
S:Esma…Esma…
…………………..
Behiye taksiden indi.
B: Niiii.Niiiii…Ömer neler oluyor burada? Selim nerede?
Ömer çatıyı gösterdi.
B: Aman Allahım! Bu çocuk ne yaptığını sanıyor?
……………………………..
Ç: Esma…Sana sesleniyor.
E: Sıktı ama…
Binnur perdeyi araladı.
B: Hiii.Esma… Selim karşı binanın çatısında.
E: Ne?
Esma koşarak balkona çıktı.
E: Selim.
S: Esma… Seni seviyorum.
E: Ben seni sevmiyorum.
S: Bana evet demezsen atarım kendimi aşağıya.
……………….
Sesi duyanlar apartmanın önündeki boşlukta toplanmıştı. Herkes bir Esma’ya bir Selim’e bakıyordu.
…………………
E: Bu çok saçma. İn aşağıya.
S: İnmeyeceğim. Sensiz yaşayamam ben.
E: Sana inanmıyorum.
S: Buradan atlayınca inanırsın o zaman.
Bir iki adım daha ilerledi Selim.
E: Dur dur yapma.
S: Bana evet diyor musun?
E. Hayır.
………………………..
Kalabalık hep bir ağızdan “evet “ de diye bağırıyordu.
………………….
Cemal’in telefon ettiği itfaiye aracıda gelmiş ve branda açmıştı evin önüne. Behiye, Ömer’e sokuldu iyice. Ev halkı da dışarıya çıkmıştı.
B: Çok korkuyorum Ömer.
Ö: Korkma Behiye. Selim ne yaptığını ilk defa biliyor.Babasının oğlu o.
…………………….
S: Sensiz yaşamak zaten ölüm gibi bana.
E: Bu da yeni numaran mı?
S: Bu numara değil. Atlıyorum.
E: Yapma.İn aşağıya.
S: Sonra pişman olma.
E: Olmam.
S: Elveda sevgilim. Seni çok seviyorum.Uğruna ölecek kadar.
Ve Selim boşluğa bırakır kendini. Esma’nın feryadı kulakları yırtar.
E: Seliiiiiimmmmmm..Seeevvggiilim…
Esma koşarak aşağı iner. Kalabalığın arasından sevdiğine ulaşmak için.
Selim itfaiyenin açtığı brandaya düşmüştür. Gözlerini aralar.
S: Ne oldu?
Esma’yı görür o sıra.
S: Ben öldüm ve cennetteyim galiba sevdiğim de yanımda.
İM: Selim Bey, brandaya düştünüz. Kalkmanıza yardımcı olayım.
Selim yardımla kalkar.
S:Nayır. Nolamaz. Ölmedim mi ben?
Esma yanına gelir adamın.
E: Selim, sevgilim. Çok korkuttun beni.
S: Esma..Affettin mi beni?
E: Seni nasıl affetmem. Kalbim Selim Selim diye çarparken.
Sevgi ile kucaklaşır iki sevgili. Kalabalıktan alkış sesleri yükselir.
Behiye’nin gözlerinden yaşlar süzülüyordu. Ve Suzan’ın gözlerinden de…Çiçek ve Binnur’un gözleri de ıslak ıslaktı.
Selim, Esma’nın elini tuttu.
S:Hadi evimize gidelim.
Tam o sırada polis memuru yaklaşır yanlarına.
PM: Siz genç adam bizimle karakola geleceksiniz. Polisi, itfaiyeyi boş yere meşgul ettiniz.
O sırada Ömer olaya müdahale eder.
Ö: Ne karakolu memur Bey? Düğüne gidiyoruz düğüne. Hepiniz davetlisiniz düğünümüze…
Polis memuru gülümser.
Selim ve Esma etraflarını saran topluluğu unutmuştu adeta. Sanki sadece ikisi vardı oracıkta. Genç adam Esma’nın gözlerinde kaybolduğunu hissetti o an. Genç kadının içini eritti o yeşil bakışlar.
Selim ellerini avuçlarının içine aldı sevgilisinin.
S: Seni çok seviyorum Esma. Artık bana inanıyor musun?
Esma evet anlamında salladı başını.
S: Af ettin mi beni?
E: Evet.
S: Benimle evlenir misin?
E: Evet.
S: Sevgilim.
E: Selim..Seni çok seviyorum ben.
Selim sımsıkı sarıldı kıza. Saçlarını okşadı. Gözleri buluştu önce…Sonra Selim’in dudakları Esmanınkileri buldu.
Alkış sesleri ile kendilerine gelen çift, kalabalığa el sallayarak evlerine doğru yola çıktılar.
…………………………
-S-O-N-
- Toplam blog
- : 755
- : 776
- Kayıt tarihi
- : 13.06.07
Ankara'da doğdum. İlk, orta, lise ve üniversite eğitimimi Ankara'da tamamladım. AÜİF iş idaresi b..