- Kategori
- Şiir
Ben seni...

ben ben sadece seni ...
BEN SENİ kaybolan oyuncağıma döktüğüm göz yaşlarımda sevdim
BEN SENİ annemin tüm kalbindeki sevgiyle oğlum deyişinde sevdim
BEN SENİ misketlerimin içindeki renkli cam deseninde sevdim
BEN SENİ cebimdeki bir kuruşla aldığım leblebi tozunda sevdim
BEN SENİ elimde salçalı ekmek yalnız mahallemin sensiz sokaklarında koşarken sevdim
BEN SENİ ben olmak için ben seni sen olmak için ben seni insan olmak için sevdim
BEN SENİ her gök kuşağının dibindeki hazineymişçesine sevdim
BEN SENİ her gün hayatımda var olmuşçasına sevdim
BEN SENİ en temiz en saf en günahsız halimle çocukluğumda sevdim
BEN SENİ kazandığım her taso da daha da daha da çok sevdim
BEN SENİ arkadaşımın incinen bileğindeki ağrıya üzülürken sevdim
BEN SENİ kalbimdeki derin boşlukta ağzımdaki derin sessizlikte sevdim
BEN SENİ sensiz bensiz bizsiz sevdim
VE BEN SENİ ölesiye öylesiye sevdim
BUNCA YILLIK sevgiye bakmamak HAK MI?
BUNCA YILLIK bekleyişe inanmamak AHLAK MI?
M. Semih KURU
18.04.2013
00:48
KULLAR