- Kategori
- Şiir
Ben yoruldum hayat

Ahmet Karakayan
Bahar da geldi işte
Cemre de düşmüş, Ahmet’de
Çok iş var yapılacak bahçe de
Ben sarı yapraklarla oynuyorum hala
Solmuş çiçeklerle
Eylül saklanmış içime
Nerede kalmıştık deyip başlamak istiyorum ama
Kaldığım yeri unutmuşum işte
Şarkılar dinliyorum bitiyor
Sigara yakıyorum bitiyor
Kitap okuyorum bitiyor
Bir şeyler bitmiyor nedense
Ayağa kalkarım ben elbette
Ama kalksam ne olacak ki
O kalkmıyor, o hep öyle yerde
Ağzımdan burnumdan geliyor hayat
Sanki bir şey çarpmış gibi bana şiddetlice
Belki şu şarkı yüzündendir
Hani “Ben yoruldum hayat” diyor
Ben de yoruldum be şair
Bu satırlar, bu mısralar, bu şarkılar
Yüreğimi sıkıyor
Yapmayın diyorum, yapmayın…
Yüreğim sıkılınca kafiye bozuluyor
Bir şeyler yanıyor içimde
Yana yana azalacak
Ama bu gittikçe büyüyor
Böyle böyle bir sürü şey aklıma geliyor
Geldikçe aklım gidiyor
Ahmet Karakayan