Benim Annem

Bazen sevdiğiniz birini, sizde ki yerini nasıl anlatacağınızı bilemezsiniz.

Kelimeler yetersizdir.

Hiçbir kelime cümle onu yeterince anlatamıyordur.

Hangi kelime aklıma gelirse bu değil diyorum.

Benim için çok özel anlamı olan bir kişiyi hiçbir kelime tanımlayamıyor.

Her anne özeldir. Çünkü bize ait bize özeldir.

Annedir.

Doğuran ve yaşadığı sürece yoğurandır.

Annemi yazmak isterken kendi anneliğim ile onun anneliği arasında gitti geldi düşüncelerim.

Onun annelikten önce kadın olduğunun farkına varmasını sağlarken ben annemle tanıştım

Ve ben bu yıl annemle barıştım.

O benim annemdi ve ötesi yoktu.

Kadın olduğunu, insan olduğunu, acılarının, sevinçlerinin olduğunu ilk bu yıl fark ettim.

Annelik rolünü öyle sahiplenmiş ki. Sadece annemdi.

Çatışmalarımız, didişmelerimiz ve kavgalarımız.

Yıllarca yorduk birbirimizi.

Bir gün yine inatlaşırken kelimelerin birden ağzımdan döküldüğü ve sesinin kırılmasıyla ağlamaklı olan annemi o gün tanıdım

Önce kadın sonra anne olduğunu o gün fark ettim.

Bazen tekrar başlamak için bazı şeylerin kırılması gerekiyor.

Yerine yeni şeylerin inşa edilebilmesi için eskinin yıkılması gerekiyor.

Önce eş, sonra anne rolünle büyütülen ve öğretileni bize de doğruymuş gibi kabul ettirmeye çalışan annem.

Ve kadınlığını annelikle örtmeni öğretenler bilmelidir ki annelik öğretilmez.

Hep bir arada olduğum yakınken hep uzak olduğum annem.

Sabırlı, özverili, kırılsa da küsmeyen, küsse de içinde saklayan annem.

Hep endişeli olan ve çocuklarım büyüdükçe anladığım annem.

Annem önce kadınsın.

Ben annemle bu yıl tanıştım ve tanıdıkça içinde ki kadını çok sevdim.

Anneliğin çocuk sahibi olmak değil.

Sahip olduklarını korumak olduğunu öğreten kadınım.

Anneler günün kutlu olsun.

Anne olan, olmayan, anne adayı olan tüm kadınlarımızın ANNELER GÜNÜ kutlu olsun.

hercaideniz