- Kategori
- Şiir
Benim gecem...

1 gün 1 ömrün özetidir bazen.....
Gün sancılı,
Geceden kopup doğmak için çırpınıyor.
Herkes uykunun en tatlı deminde,
Doğa uyanmaya hazırlanıyor.
Hava buz gibi soğuk, gökyüzü kasvetli ve bir okadarda muhteşem.
Bulutlardan kurtulan birkaç yıldız var,
Çok uzaklarda ışıkları cılız ve mat.
Uyku göz kapaklarımı gıdıklıyor.
Ben ona inat direniyorum azimle Uyumayacağım!
Bitmesin istiyorum bu gece,
Geçmesin saatler, geçmemeli.
Ben bu geceyi sevdim doya doya yaşamalıyım çünkü.
Vicdanım ağlıyor omuzlarımda, geçmişimle beraber
Yüreğimden acı sızıyor damarlarıma, yayılıyor tüm vücuduma.
Gözlerim değil, KALEMİM ağlıyor bu gece......