- Kategori
- Şiir
Benim yalnızlığım sensin

YALNIZLIK BÖYLE BİR ŞEY, HEP GÖZÜ YOLLARDA BEKLEMEK
Dağlarımda esen hüzün rüzgarlarısın
Kalbime saplanmış derin bir sızı
Hiç dinmeyen bitmeyen özlemlerimsin
Benim yalnızlığım sensin
Dudaklarımda kalan son şarkısın
Yazamadığım uzun bir şiir
Gerçek olmayan tüm düşlerimsin
Benim yalnızlığım sensin
Hep gitmek istediğim
Uzak ülkelersin
Bazen bir çocuğun
Gülümseyen gözlerindesin
Bahar yağmurları sonrası
Toprak kokulu nefeslerimsin
Benim yalnızlığım sensin
Başımda uçup duran
Mahsun bir kelebeksin
Çiçek bahçelerindeki
Boynu bükük tek çiçeksin
Koparmaya kıyamadığım
Bir aşığın kalpten söylediği
Sözlerisin
Gözlerimden yaşlar indirirsin
Yanaklarıma süzülüveren
Benim yalnızlığım sensin
Tek başıma yürürken dalgın dalgın
Gülerken ağlarken haykırırken
Yaşarken deliler gibi
Benimlesin
Parlak bir yıldızsın
Ömrümce sahip olmak istediğim
Bana hayat verensin
Güneşimsin
Pembemsin mavimsin yeşilimsin
Benim yalnızlığım sensin
Başka başka gözlerde
Ararken mutlulukları
Hatta bazen buldum sanırken
Bir başkasını sevmek istersen
Senin kadar
Ama sevemezken
Kalbimdesin
Benim yalnızlığım sensin
Sabahları şafak sökerken
Akşam saatleri
Karanlıklar çökerken
Gizli gizli yollarını gözlediğim
Hep gelmeni hep dönmeni
Hep sevmeni beklediğim
Kendimi unutup
Tanrıya geceler boyu
Dualar ettiğimsin
Çok sevdiğim en sevdiğim
Tek sevdiğimsin
Benim yalnızlığım sensin
Gözlerimde buğu buğu hasretsin
Büyüyen çoğalan günden güne
Hem yüreğimde zevksin
Neşesin sevinçsin ümitsin
Hem hem de
Benim yalnızlığım sensin