Bilecik'de, bir Mehmetçik...

Millet olarak askerlik mesleğine karşı ayrı bir saygımız, sevgimiz  vardır.

Balkan Savaşından, Çanakkale Muhareberine, Kurtuluş Savaşımıza dek askerimizin olağanüstü kahramanlık öyküleri ve yaşanmış aziz şehit hatıraları, bizi asker millet yapmıştır.

Dünyanın hiç bir ülkesinde görülmeyen bir sevgiyle bağrımıza basarız Mehmetçiğimizi...

Son yıllarda kalleş teröriste karşı kanını döken binlerce Mehmetçik şehitlerimiz, gazilerimiz, bu sevgi selinin kabarmasında etken oldu...

Kaçakların, göçeklerin; sahte raporla askerden kaçanların; yan gelip çamura yatanların; bedellendirme'lerin İnadına coşkuyla askere göndermeler sürüyor... Böyle bir sevgi görülmedi...

Her babanın asker evladını birliğinde ziyaret etmesi de ayrı bir şeref ve gurur vesilesidir.

Çocuğunu, Peygamber Ocağı'na teslim eden  anne-babanın,asker oğlunun  '' Yemin Törenine '' katılmasının da ayrı bir heyecanı vardır... Ben de bu heyecanı ikinci kez tadanlardanım.

Tören alanını dolduran binlerce asker ailesinin gösterdiği tezahürat ve sevgi seli  görmeye değerdi.

Bilecik'de askerlik yapmakta olan oğlumun yemin törenine katıldım ve böylelikle daha önce görmediğim Bilecik İlini ve Söğüt ilçesini yakından tanımış oldum.

Evliyalar, dervişler otağı olan bu güzelim yörelerimizin temiz havasını aldım; yemeğini yedim, suyunu içtim... Bu kutsal diyarda askere evlat göndermenin lezzeti de bir başkaydı...

Asker oğlumu hafta sonu '' Evci çıkararak '' birlikte, İstanbul'a dönmenin ve onunla ailece özlem gidermenin hazzını yaşadım.

Bilecike gidiş- geliş yaptığım ve bizleri çok güzel ağırlayan  İsmail Ayaz Otobüs Şirketinin kaptanlarına, yöneticilerine bu vesileyle teşekkür ederim.

Yol güzergahımızdaki dinlenme tesisinin temizliği ve güzelliği de ayrı bir blogla anlatılabilir.

Porsuk Nehrinin ve yan derelerin aşırı kar sularıyla taşıp arazileri sular altında bırakması hüzünlüydü.

Güzel ülkemin değerini bilenlerin çok olması dileklerimle...