Bilgiyle Konuşma

Bilgi, hayatı yapar hazırlar sonra arşive. Yaşarken asla yanımda kitap taşımam.

Hem zaten doğru bile olsa bilgiyle ikna olmuyorum, dahası bilgi ufkumu daraltıyor.

Çünkü yaşamak her şeyi doğru yapmak değil, istediğin gibi yapmak.

Bilgiyle sohbet eden var, ya yanlış bir şey söylersem; söyle!

Bilgili insanlar sıkıcı kitapları okuduklarından sıkıcıdırlar çünkü o kitapları siz de okuyormuş gibi olursunuz.

Düşünen insan sıkıcı değildir; O’nun yeni bir şey söyleyeceği beklentisi içinde oluruz çünkü ya da söylediklerini biz de düşünürüz.

Yaşamın sözel formatı:

İfade etme, durum bildirme, espri, hata

Bilgi verme diye bir şey yok; ya zaten biliyorsundur(onca eğitim, yaşanmışlık) ya da yaşayarak öğrenirsin, öğrendiğin kadarını konuşursun.

Herkesin yaşadığı bize muhabbet için yeter.

Bilgiyle konuşma bilsen bile konuşma; ya da bilgiyi hayata uyarlayarak…

Bilgi başta düşünmemize engel.

Diğeri hissetmemize.

Ve hata yapmamıza. Daha iyi ya demeyin, kitaba göre yaşıyoruz gibi bir durum oluşuyor!