- Kategori
- Şiir
Bir damla da olsa kal

Varlığım, yokluğunda kavram buldu
Bari sen dur,
Gitme, düşlerini alıpta
Geceler soğuk
Geceler suçlu
Geceler ağıryaralı...
Küçük gözyaşım geceler yar.
Yıldızlar ışığını esirgiyor artık
Bir damlada olsa kal
Karanlıklara uyutma beni
Avuçlarımdan ak toprağa
Ey penceremden sızan hava
Giren yağmur damlası
Ey odamın soğuğu
Tenimi saran buz
Ey gözlerimin gördüğü
Yüreğimin attığı
Ey yalnızlık
Kalabalık cümleler
Başımın ağrısı
Gözümün atan kalbi
Saçımın akı, susmayın yeter !
Daha ne kaldı
Küçük gözyaşım unutma beni
Varlığım, varlığınla bir duana mahkum oldu
Haydi söyle, gözyaşım de
Al avuçlarına beni
Keşke bir ses olsaydım, gözyaşlara bir harf olsaydım. Nedensiz kalmazdı ayrılışlar, anlam bulurdu yakarışlar. Keşke bir bakış olsaydım, dehlizler gibi kutsiyete, gönüllerde varsaydım. Yıllar gectikce, demlendikce lal olmazdı yürekler. Eyyy sızımın katranı, tenimin hücresi. Eyyy soğuğun telvesi, gecenin zerresi. Eyyy penceremden sızan hava, düşen yağmur damlası. Eyyy penceremdeki buğu, gözümün kaybolan tarafı… Ne kadar kolay sanıyorlar, bir ordanda halden alıyorlar. Keşke bir kırağ olsaydım
Günler geçmez, başımı alıp gitsem de. Ayağımın ucundaki uçurumlar, rüyalarımda kabusum olur. Cesetim olur yapraklar. Uzaklardan acı tınılar buluyor beni. Bu hasretlik köşelerimi taşırıyor. Diyar diyar baktığım her yer ve hayal hayal insanlar. Keşke bir taş olsaydım, gözlerde fer olsaydım. Laf anlamaz hislere kuytu derin çukurlar olsaydım. Eyyy başımın karası. Eyyy seni sevmenin süresi. Eyyy taşıdığım can. Yangınlar mı vurdu sabaha. Derler mi hala seviyor diye. Acı ile tanıştım bugün ve acı ile gidiyor vuslat.
Önder ÖZTÜRK
10 Aralık 2008
19 : 44