- Kategori
- Edebiyat
BİR DELİ BİR VELİ
Ömür sermayemizi dış cepheye harcadıkça
Koflaştı içi hanelerimizin.
Bir gönül hanesi gördüm:
Dışı yaldızlı boyalı.
İçinde bir kırık sedir,
Bir de hasır serili;
Zevkten bitap düşmüş
Bir şöhretin esiri.
Bir hane gördüm; duvarı yoktu,
İçinde, gülüyordu bakışlarıyla
Göğü delen bir deli.
Vakta ki gözlerinde
Gördüm o derin emeli;
Anladım, deli olmaya öyle
Herkesin aklı ermezdi.
Bir hane gördüm sonra
Duvarı ıslak kerpiçle sıvalı;
İçinde inciler saçıyor
Gönlü kavruk bir veli.
Oturdum kırık dökük hanemin
Derme çatma avlusuna.
Bir güldüm bir ağladım gönüllerin
Keşfi bitmez deryasına.