- Kategori
- Şiir
Bir dost'a rastladım yolda yürürken...

Sensizlikten üşüyordum ben...Sensizlikten ağlıyordum ben...
dün gece,
yolda yürürken
ve de seni düşünürken,
senin de tanıdığın,
bir dost'a rastladım birden..
sarılıp, kucaklaştık,
bir kahveye oturup,
eski günleri andık...
evliymiş, mutluymuş
yirmibeş senedir,
iki de oğlu varmış,
kendi boyuyla bir..
söz döndü, dolaştı,
"sen" de düğümlendi..
dostum bana,
seni sorduğunda,
"otuz yıl önceydi,
bırakıp da gitti beni.."
diyemedim ben ona..
düğümlendi kelimeler,
o anda boğazımda...
"iyi" dedim,
sahte bir tebessümle, ,
"hiç değişmedi" dedim..
"yine çok güzel" dedim,
hep düşlerimi aktararak..
ve "çok mutluyuz" dedim ona,
içim parçalanarak.....
ayrılırken,
sana selam söyledi,
"biliyordum.." dedi ve ekledi;
"siz çok sevmiştiniz birbirinizi,
mutlu olacağınız,
taa o günlerden belliydi..."
dün gece,
yolda yürürken
ve de seni düşünürken,
senin de tanıdığın,
bir dost'a rastladım birden...
sensizlikten üşüyordum ben,
o dost'dan ayrılırken..
sensizlikten ağlıyordum ben,
o dost'dan ayrılırken......
ağustos 1999
göztepe