- Kategori
- Şiir
Bir gece şiiri

Gün bitti, gece de bitecek.
Her yer sessiz, yol da sustu.
Seninle benim dilimiz belli,
Yola dönük…
‘Gidiş’i selamlıyoruz.
Tül uçuyor,
Dalgası göğe değen okyanus…
Sesim çıkmıyor,
Sessizlikle dertleşiyor içimin öyküsü.
Daha çok hüzün var mı?, diyor.
Sessizlik suskun…
Neyin sonu var ki, sonsuzluktan başka.
Yürüyelim.
Gölgene sarılıyorum, soluğunla yükseliyor göğsün.
Başımı kalbine örtüyorum,
Atışıyla birbirimizi hissediyoruz.
Bir yaş akıyor sessizce gözlerimden,
İçim, dileğini savuruyor… “sonsuz ol ey ‘atış’!”
İmkânsızın sesleriyle yürüyoruz.
Sesler sesini fısıldıyor kulağıma,
Gözümden süzülen yaşa dokunuyor,
Suretin sesinle birleşiyor, yüzünde tebessüm…
Gülümsüyorum.
Yavaş adımlarla yürüyorum tebessümüne,
Toprağı hissediyorum,
Evet, diyorum, bu an gerçek.
Yaklaştıkça flulaşıyor yüzün ve gölgen…
Sana varıyorum,
Kayboluyorsun.
Ve… uyanıyorum aniden.
Her yer gece, her yer ‘yok’luk,
Sessiz bi’ karanlık.
Ruhumun şarkısı sessizlikle birleşir.
Hiç tutamam gözyaşımı,
Ağlarım, ağlarım.
Başak GÜZEL