- Kategori
- Deneme
BİR GÜNDE ZENGİN OLMAK!
Bugün nasıl zengin olurum diye düşünüyordum. Şunu alsam, şu kadar param olsa şöyle yapsam falan filan diye düşünürken kendi kendimi ne kadar da yordum. Sonra durdum ve düşündüm, işte düşüncelerim:
“Yazlık alacaktım; yani öyle bir niyetim vardı bir zamanlar. İki sene önce iki yüz elli bin lira olan yazlıklar bir milyon lira olmuş; düşündüm. Ben yılda kaç ay yazlığa giderim olsun iki ay, hadi olsun üç ay. İyi de ben henüz kırk altı yaşındayım. Bu dediğim yazlık olayı bana emekli olduğum zaman lazım. Emekli olmama da daha en az on yıl var. Bu dediklerimi şu an istesem de yapamam. Yapamayacağım bir şey için neden şimdiden kafa yoruyorum ki?
Sonra bir hesap yaptım. Bir yazlığın yıllık aidatları olur, vergisi olur, bakımı olur. Güvenlik zafiyeti varsa içindeki demirbaşlar çalınabilir. Bunlar da yazlık sahibi olduğum zaman benim için dert kaynakları o halde ne diye yazlığa üstelik de borçlanarak para yatırayım? Vaz geçtim…
Araba alacaktım; Türkiye’de verginin, vergisinin, vergisinin alındığı bir yatırım aracı araba. Sıfır alsam en az iki yüz elli bin lira ödeyeceğim. Yıllık kasko, sigorta, trafik cezası, vergileri hesapladım; aylık en az bin lira civarında tutuyor. Binersem bunun kazası var, servisi var, her şeyden de önemlisi bana bir yakıt maliyeti var. Onları da ilave edince gelirimin dörtte birini yatırım maliyetim hariç somuran bir şey! Sonuç olarak araba almaktan da vazgeçtim…
Elbise alacaktım, gardırobuma baktım; yıllardır giymediğim takım elbiselerim, gömleklerim pantolonlarım her şeyim duruyor, normalde on yıl hiçbir şey almasam giyecek kadar elbisem var. Ama benim on yıl daha yaşayacak kadar senedim yok. Kısacası elbise ayakkabı gibi tüketim araçları almaktan da vaz geçtim.
Daha böyle birçok liste yaptım.
Kitap alıyordum almam, kütüphaneler ne güne duruyor! Hem sonra "ikinci elciler" var. Onlardan alırım. Sonra hem internetten pdf olarak indirir oradan okurum.
Saat merakım vardı. Gerçi lüks bir ihtiyaçtı ve ben otomatik severdim, şimdi kurmalı tip daha mekaniklere merak saldım. Onların da Allah’a şükür pile bile ihtiyaçları yok. Saat falan da almam. Zaten her yerde bana komut veren alarmlar var. İşte çalışırken paydos çanı, yemek zili, apartmanda çöp toplama anonsu her şey aslında otomatik. Saate pek de gerek yok. Kaldı ki benim mesleğimde hep ziller var. Giriş zili çıkış zili, dönüş zili. Ölüş zili…
Mantıklı düşününce yaptığım veya yapmayı düşündüğüm alışverişlerin çoğu aslında pek de ihtiyacım değilmiş ona karar verdim.
Karar verdim ben arzularımın bana zihnen dayatılan şeylerin tutsağıymışım meğer. Onlardan, bu bağımlılıklardan kurtulmak kolay değil ama imkânsız da değil. Tedavi olurum, olmadı!
Artık düşünüyorum da bir şeylere olan açlığım sıfırlanınca ben artık zengin bir insan bile sayılabilirim. Zenginlik ne kadar güzel bir şeymiş yahu. Oh ne rahat, dünya varmış!”
- Toplam blog
- : 2271
- : 163
- Kayıt tarihi
- : 15.10.14
Bugünün doğrusu yarının eğrisi, dost görünenler düşman ve herşey aslında zıddı olabilir. Büyük ih..