- Kategori
- Gündelik Yaşam
Bir işsizin hatıra defteri
Merhabalarrrrrrr
Bugün maceralı bir iş görüşmesi tecrübesi edinmiş bulunmaktayım. Bu kadar iş görüşmelerine gidip çeşit çeşit insanlarla tanışınca bende bunları sizinle paylaşmaya karar verdim sonunda . İyi mi ettim kötü mü ettim bilemiyorum. Acaba soğur musunuz iş verenlerden ne yaparsınız bilemem.
Neyse evet bugünkünü anlatmaya başlıyım artık. İlk olarak adreste bir sorun yaşayarak başladım; adresi veren kişi apartmanın adını vermeye tenezzül etmediği için sen git bunların eski yerini bul suç bende mi başka yere taşınmışlar ama tabela hala eski yerde duruyor. Köhne bir apartmanın en üst katına çıkıyorum bir umut, bir korku ve benzer duyguların verdiği kafa karışıklığıyla çıktığımda bomboş iki daire ile karşılaşıyorum. Tabi basıyorum zillerine o kadar yol tepmişim şansımı sonuna kadar denemem lazım değil mi ama! Ayrıca kapılarda ne isim ne bir şey yine de bas zile Aysu ne olacak kötü yola düşecek değilim ya diyorum içimden. Şansıma boş çıkıyor ikisi de, bende iniyorum bir alttaki dairenin ziline basıyorum ve kapıyı açan bayana soruyorum burada böyle böyle bir firma yok mu diye ama öyle bir firmayı bilmiyor kadın. Allah Allah ya kadın dünyadan bihaber ya da firma gerçekten yok mu? Neyse yine de şansımı zorlayıp caddenin yukarısına doğru yürüyorum ve sonunda doğru yeri buluyorum. Şükür mü desem nerden buldum mu desem onda da bir kararsız kalmadım değil hani. Giriyorum içeri form doldur yarım saat bekle ve sonraaaa patronla görüşme, kader anı. Kendileri grip olmuş. Çok meşgul biriymiş ama maşallah o halde bir buçuk saat konuştu. İyi ki gripmiş yoksa yanmıştık. Başladı ; nerelisin, bana çalışmaktan yılmayan zart zurt adam lazım ben hep en iyiyi isterim ne yapsanız bana beğendiremezsiniz ha ona göre, Cumartesi çalışacaksın sosyal hayatını da elinden alırım para kazandıracağım oğlum sana daha ne istiyorsun paran varsa değerlisin de bilmem ne de, diye diye nerden girdi nerden çıktı bilemedim ama ben işin içinden çıkamadım bunu söyleyebilirim. Adamdan pek haz etmedim açıkçası boş konuşan, bol keseden sallayan adamlardan; fakat bir yıldır da işsizim ne yapmalıyım Allahım kabul mu etsem bir yerden başlamalıyım artık ama bu adamla çalışılır mı yaaa off ne yapacağım soruları beynimi kemirirken yine gülümseyen yüzümle; evet, sizinle çalışmak istiyorum, dedim benimle çalışmak istiyor musun diyen özgüveni patlamış konuşma eyleminde aşırıya kaçan patrona. Sonunda bir buçuk saatlik; kendisini en güçlü, çevresindekileri güçsüz sanan patronla mülakat bitmişti.
Hemen çıktım bir temiz hava, bir sükunet. Oohh beee! Hemen annemi aradım. Amannn anne bu da fos çıktı asgari ücret artı prim yırt kendini o zaman kazanırsın parayı diyor dedim. Annem de hemen ‘Kızım boşver aç mısın açıkta mısın ben zaten kötü rüya gördüm bırak.’ dedi. Benim de canıma minnet zaten beğenmemişim ama işsizlik ve aileye yük olma çaresizliğiyle her işe muhtaçmışım gibi hepsine mavi boncuk dağıtıyorum ama sonra da gitmiyorum. Neyse bu seferlik fazla uzatmayayım daha çok yazacak enteresan iş tecrübelerim var. Öyle böyle bugün de bir iş görüşmesine gidip üzerime düşen görevi yapmış oldum her ne kadar sonu yine hüsran da olsa yılmak yok. Sonunda bulacağım bir gün. Onu da anlatmak dileğiyle hoşçakalın ama sakın işsiz kalmayın…
- Toplam blog
- : 2
- : 76
- Kayıt tarihi
- : 11.03.13
İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi mezunuyum ama gönüllü olarak değil. Okumak vazgeçilmezim, ya..