- Kategori
- Şiir
Bir İstanbul kadını
seni gördüğüm yer bardı
zamanlardan da geceydi
gürültüsü içinde sessizliği vardı,
benim sessizliğimdi.
dışarda da olabiliğince yağmur
yağmurun da inceliği, telaşı vardı.
sıradandı, kalabalıktı.
gevşekten bir geceydi işte
mutlu, mesut hep birlikte.
seni gördüğüm yer bardı
zamanlardan da geceydi.
tanıdık, güzel bakan bir çift gözdün.
samimi miydi?, sıcak mıydı?
güldün, güldük, konuştuk.
safımdır, dedim ya
mucize inanırıyım ben?
yer zaman önemli değildi.
aldım seni,
sevdim ellerini,
seyrettim sakin uykunu.
şefkat hissi midir bilmem,
doyurmak istedim.
tüm hissettiklerimle,
cevap arar gibi
coşkusu içimdeydi,
heyecenı içimdeydi.
doğrular, yanlışlar,
yerler, zamanlar
ve kelimeler.
yine hepsi bir yerde
tek zamanda.
bu sefer şefkati yok.
hem yakın, hem uzak.
meğer istanbul kadınları...
meğer istanbul,
bedava orospularla doluymuş.
oysaki,
mucize inanırıydım ben.
oysa ki.
seni gördüğüm yer bir bar,
zamanlardan da geceydi.
gecenin içinde de alkol vardı.