- Kategori
- Psikoloji
Bir Kabulleniş Öyküsü
İnsan kabul etmeli kendini.
İnce bir gül değilim, gül demetiyim ben.
Geleni de geçeni de tutamıyorum içimde. İster içi dışı bir deyin, ister patavatsız; kabulümdür.
İnsanları kendi insanlığımdan ötürü seviyorum oysa…
Bana geldiler ya. Gece yatıya kalmazlar inş. Kimse kusura bakmasın, konukseverlik gösteremeyeceğim hiç, uykumu kaçırıyorlar.
Şaşıracaksınız belki, ama egom sever yalakaları.
Kapıyı çalmayınca aşk, açmıyor kendini gönül doğal olarak.
Madem kaçış hızına yetişemiyorum hayat, kovalamıyorum ben de seni.
Duyardım da inanmazdım buna, sevmekten yorulmuş yürek.
Gördük ki olduğu yok, olacağı da…
Aramızda tertemiz bir sayfa var bizim.
O sayfa, boynu bükük dura dura, beklemekten sararmış.
Merhaba dese bir, kimsin sen diyeceğim: o derece yabancıyız.
Hayat ve hayattakiler, bir şey beklemiyorum artık sizden. Umut bitmiş, inanç tükenmiş…
Gözyaşlarımın hakkını helal edebilme imkanı vermedin bana, helal edemedim.
Ne diyeyim şimdi; selam verdim, almadı.
Değer bilmez insanlar için sevginizi zorlamayın sakın.
- Toplam blog
- : 109
- : 78
- Kayıt tarihi
- : 19.04.18
1980 Adana doğumluyum. 13 yaşında friedreich ataksisi hastası olduğum ortaya çıktı. İlköğrenimi A..