- Kategori
- Şiir
Bir kibar gece
Ne kadar yakın olursam olayım,
öyle uzağımdasın ki.
İçinden yollar geçen köyler gibi
bir zamanlar,
mutluluk bizimdi.
Şimdi her şey öyle eski...
Ne yollara çıkıyoruz terk edilişlerin ardından
Ne de terk etmesini biliyoruz,
bir yola çıkabilmek için.
Öyle uzaksın ki bana
dokunsam,
başlayacağım her şeye yeniden.
Bir yola koyulmak üzere
Bir acıyı gömmek üzere
Bir tanık, bir ceza, bir suç gibi,
Yeni bir şehre varır gibi
Oysa şimdi,
her şey öyle eski...
Şimdi bu son sürüncemede fark etmek her şeyi;
Bir acıyı yolculuğa katık edip,
Düşmek gibi aniden
karanlık, kibar bir geceye...
Ne hüzünler terk etmiştim oysa
Ne pişmanlıklar kovalamıştım sırf
aynı ağıtı bir başkasına yakmayayım diye.
Öyle uzaksın ki
İçimden,
bunu bildikçe,
besbelli bir ölmek geliyor.
"Hayat" diyorum,
beklediklerimin toplamı kadarmış,
umduklarımın eksiği...
Belki yeniden yola çıkmalıyım
Yeniden saymalıyım ağaçları,
Yeniden toplamalıyım bir eksikle bir fazlayı
Kalanı da yokluğunla çarpıp,
Aynı geceye düşmeliyim
teslim olmak için,
hiç değişmeyeceğini sandığım o kadere...
Şimdi gidiyorum sevgilim,
Bil ki yine gelip,
Aynı niyetle hevesleneceğim
Sırf sen düşme diye,
o karanlık, kibar geceye...
- Toplam blog
- : 9
- : 481
- Kayıt tarihi
- : 30.11.08
İstanbul doğumluyum. Sakarya Üniversitesi’nden mezunum. İstanbul Anadolu yakasında oturuyorum. Şu an..