- Kategori
- Şiir
Bir melodram
Bir gün hayat sonsuzluğu çalacak kapımızı
Tamda daha vakit var derken
Uyku anında olsa ne iyi olur
Sessizce çırpınmadan
Daha çok söylecek sözüm var diyeceğiz giderken
Ama keşkeler bırakmaktan da yorulmayacağız..
Çocukluğumuz gibi olsun isteriz tüm hayatımızı
Ama hiç çocuk olamayız hayatımızda
Neşeli, mutlu, kedersiz
Hiç büyümeseydik
Kabimiz yerine
Sadece düşünce bacaklarımız kanasaydı
Diyerek dövünürüz
Ama acısını tatmak için
Yalınayak koşarız peşinden AŞK'ın
Bir melodi mırıldanırız bildiğimiz bir türküden..
Sonra iç çekeriz cümleleriyle söylemeye başlayınca..
Bir bir dökeriz gözyaşlarımızı
Bazen bir omuza bazende
yalnızlığa...
Aslında en gerçek hissiyattır yalnızlık
Hep yalnızsındır aslında
Etrafına ne kadar çok arkadaşın dostun olsada
Sevdiğin yanında uyuyor bile olsa
Sen yine yalnızsın
Çünkü ecel çaldığında kapını
Senin bile olmayacağın yerde
Sadece bedenin kalacak
ve kimse senin gittiğini anlamayacak
Birileri gözünü açıncaya kadar...
Yusuf Sezgin AYBEY