- Kategori
- İlişkiler
Bir mevsim sonunda
Bir Mevsim Sonunda
Bazen çıkarsız ve karşılıksız seversiniz. Hiç beklentiniz olmadan, sadece sevdiğiniz için, onu olduğu gibi kabul ettiğiniz için seversiniz. Hatta öyle bir bağla bağlanırsınız ki sevdiğinize, isteseniz de bırakıp gidemezsiniz. Cevapsız kalan sorularınız büyüdükçe beyninizde, bırakıp gitmek, ondan kurtulmak isterseniz. Ve bir günde, sanki geç kalmış gibi, neleri kaybedeceğinizi hiç düşünmeden telefon açıp, “Bu ilişki buraya kadar, artık yürütemeyeceğim”, dersiniz. Telefonun öbür ucundaki sevdiğiniz bunun bir şaka olduğunu söylediğinde, siz ciddi ciddi; “Hayır, çok düşündüm, artık gidiyorum, buraya kadarmış”, deyip telefonu kapatmak isterseniz. Ama sevdiğiniz bunu kabullenemeyip, bunun bir şaka ya da rüya olduğunu söylediğinde, siz aynı ses tonuyla, “Sen istersen inanma ama gerçek”, dediğinizde, sevdiğinizin sesi kendiliğinden kesilip, susup kaldığını, konuşacak gücü kalmadığını görünce, “Güle güle”, deyip telefonu kapatırsınız. Az önce yaptığınıza inanamaz, bir rüya gördüğünüzü düşünürsünüz. Garip bir yalnızlık duygusuyla, yatağa yüzüstü yatıp saatlerce hıçkıra hıçkıra ağlarsınız. İçinizdeki gözyaşı, acı ve hüzün sizi hasta edip hastaneye düşürecek kadar büyür. Bir kaç gün duygularınızla savaşır, gerçekten bitmiş gibi kendinizi avutmaya, onu unutmaya, onu silmeye, onu aklınızdan çıkarmaya çalışırsınız. Ama ne unutabilir, ne de aklınızdan çıkarabilirsiniz. Bir kaç gün kendi savaşınız devam eder içinizde. Sanki o günlerde hayattan kopuk yaşarsınız. Hiç bir şeyi tadı tuzu kalmaz. Yaşamın sevgisiz hiç bir anlam ifade etmediğini hissedersiniz. Yüzlerce yanıtsız kalan sorularla beyniniz dolup taşar bir çıkar yol bulamazsınız. Onsuz yaşamaya katlanamayacağınızı anlarsınız. Yüreğinizin sesi galip çıkar, hiç bir şeyi düşünmeden onu arayıp, “Beni öper misin?” diye sorarsınız. Sevdiğinizin sevinci yüreğinizi ısıtır. Sanki bütün sorularınızın cevabını bulmuş gibi, kendinizi onun kollarına atmak için koşmak istersiniz. Çünkü sevdiğinizi nedensiz ve çıkarsız seversiniz. Ve sevmenin, sevilmenin birçok şeyi göze almak olduğunu, sevmenin bir yürek işi olduğunu bilmek değil yaşarsınız. Duygularınız kabarır, mutluluğunuz gözlerinizden okunur. Yaşamaya doyamazsınız. Hep aklınızdadır. Her fırsatta arayıp kocaman kocaman öptüğünüzü söylersiniz. Sevginiz içinizi ısıtan bir güneş gibidir. Uzakta da olsa sanki yanınızdadır.
Bir mevsim daha döndü işte
Kimbilir, kaç mevsim daha geçip gidecek hayatımızdan belli değil...
Kaç mevsim daha göreceğiz bilinmez...
Çünkü gelecek bir bilmece, yarınlar belirsiz...
Belki de son mevsimimiz olacak bu yaşadığımız sonbahar, belli değil...
Boş yere esmez bu rüzgâr, önünden kaçan bir şeyler olsa gerek...
Yazar: Mustafa Çifci- www.mustafacifci.com
Not: Bu eser Mustafa Çifci’nin kitabından alınmıştır. Telif hakkı yazarına ait olup, 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasası kapsamında her hakkı saklıdır. Yazarın yazılı izni alınmadan kopya edilmesi, çoğaltılması, dağıtılması, özet olarak belli bir bölümün başka yerlerde yayınlanması yasaktır.
- Toplam blog
- : 297
- : 523
- Kayıt tarihi
- : 16.04.13
Yazılarında insanı derinden etkileyen yoğun bir duygusallık, hüzün, karamsarlık ve yalnızlık vard..