- Kategori
- Şiir
BİR ÖMÜR Kİ !

Geçmiş bütün mevsimler, yıllar öyle hep gaddar
Oturup bi köşede hayal eden ihtiyar
Dün sende çocukdun, o günlerden neyin var?
Güz evinde çürüyen sarı yapraklar gibi..
'Ömür' Denilen bu yol meğer ne de kısaymış
Hayat bir masal gibi ya yokmuş ya da varmış
İnsafsız seneler seni önüne katmış
Ağaçları deviren güçlü rüzğarlar gibi..
En güzel hatıranı ruhundan kaybederken
Saçlarına ak koşar, oysa ne kadar erken
Gelecek günlerinden bir teselli beklerken
Umudun hüsran olur tıpkı rüyalar gibi..
Pervasızca harcayıp eskittiğin o günler
Şimdi canından kopar andıkça birer birer
Kemirir yüreğini aç kurt olup şüpheler
Azraili bekleyen acil hastalar gibi..
Ne yazık ki artık geç, çaresiz ve naçarsın
Kurt görmüş kuzu gibi hep kendinden kaçarsın
Gökyüzüne uzatıp ellerini açarsın
Olmak için bir dağda, meçhul mezarlar gibi..
Geceler işkencedir, gündüzler yorğun argın
Duvardaki aynalar sanki yıllardır darğın
Saklama gözyaşını bellidir ağladığın
Çimenler arasında gizlenen sular gibi..
Ali Sönmez