- Kategori
- Şiir
Bir portre ve doğallık
Yüzündeki "mehtap"aydınlığıydı ışığım
Ansızın bir gül açıverdi içimde
Bir avuç mutluluk oluverdi
damla damla..
Duramadım seni yazayım dedim
kelime kelime..
Abartısız, olduğun gibi
Aydınlık gözlerindeki ışıltı
zamanlı zamansız
Güneş ışığı gibi sarıyor beni
esini hiç duymadım
sessiz olan sesini..
Fotoğraflar konuşamaz ki
gözlerin kadar..
Işıl ışıl gözlerin kadar.
Kimsin nesin sormadan
bilmeden..
Seni yazmıya çalışıyorum
Kelime kelime..
satır satır..
Ölçüsüz ve sınırsız ca
Kalemim beyaz sayfalarda koşuşturuyor.
Benim yüreğim senin ışıklı yüzünde
Doğallığını keşfetmiş olmalıyım
işte bu yüzden..
Sevinçlerini gizleyemezsin
üzüntülerini de..
Bir kez daha bakıyorum
yüzüne, gözüne, saçlarına
karış karış..
Ne yazacağımı anlamaya çalışarak
Çok zordu, hem de çok güzel
seni yazabilmek
kelime kelime..
satır satır..
özgür aydoğdu
- Toplam blog
- : 4
- : 322
- Kayıt tarihi
- : 05.02.08
Dostluklara önem veririm, paylaşmayı severim. Ülke sorunlarına duyarlı, mütevazi bir kişiliğim oldu..