- Kategori
- Şiir
Bir rüya yaşamak

yorgunkalemim
Sisli bir sabahın özgürlüğünü yaşıyorum
Sokak alabildiğine soğuk, ıslak ve sessiz
Umutlarımı zamana bıraktım
Susuyorum…
Unutulmasın ki,
Bunca özlem, içimdeki sızı
Nafile olan şu ki
Umutlar hasreti örtemiyor
Sokakların coşkusu yok.
Gösterişli çiçekler arasında
Unutulmuş otlar gibiyiz
Rengimiz, gün batımı kızıllığında.
Yaşadığımız bazı gecelerde
Yalnızlığa sokuluyoruz
Yüreğimiz olabildiğince arabesk…
Tanrı istemezse yaprak dökmezmiş
Oysa dökülen insandır hayatın içinden.
Dahası,
Sokaklar bile bazen ıssız uzanır
Yolların kıvrılarak aktığı yerden…
Gözlerim,
Hep kendinden emin bakıyor hayata
Öyle kırgın değil yüreğim yaşananlara
Bir insanı kırmaktan, üzmekten korkuyorum
Ya kırılırsa üzülürse,
Ya kırarsam, üzersem…
Kayalıklar arasında yaşayan çiçekler gibiyiz
Dostluklar saz telinde uzun bir hava…
Bir arayanım,
Bir soranım olsun istersin
Usulca kapın çalsın,
Bir dost sesi ben geldim desin
Yüreğin heyecanla çarpsın istersin.
Dost deyince,
Çakmak, çakmak büyülüyor hayallerim.
Dinlediğim şarkılar,
Hep yaşananları hatırlatır
Bak yine gök kuşağı oldu umutlarım…
Yorgun Kalemim